Градскиот воз тргна од Зелениково до Железничка станица пред неколку дена. За првите три дена превезол околу 1.500 патници – бројка што вицепремиерот и министер за транспорт Александар Николоски ја оцени како добра, со проценка дека линијата опфаќа околу 200.000 жители и дека наскоро ќе се надминат 100.000 патници.

Патувањето трае од 24 до 28 минути. Проблемот почнува пред и по тие 28 минути.

Единствената активна траса поаѓа од Зелениково, поминува преку Ново Зелениково, Орешани, Јане Сандански, Драчево и Лисиче, и завршува на Железничката станица. Осум поаѓања дневно од секој крај, според еден распоред, односно девет според друг – а утринските термини што ги нема на распоредот, особено меѓу 6 и 8 часот, се пополнуваат со редовните линии од Прилеп, Битола, Велес и Гевгелија.

Станицата постои. Патот до неа е тој што недостасува. До станицата во Горно Лисиче се стигнува преку булеварот „12. Македонска бригада“, потоа лево по „Мите Богоевски“ покрај каналот, десно преку мостот, покрај маалската продавница, десно по „Горноврановска“, па по улицата „1350“ – тесна и необележана. Асфалтот е нов, станицата е свежо бојадисана, има четири клупи и видлив распоред. Само нема кој да ти каже како да стигнеш до неа.

До Драчево е уште потешко. Од пазарот во Драчево до железничката станица со автомобил се стигнува за околу седум минути. Пеш – повеќе од половина час. А за да се дојде до пазарот, треба прво да се помине реконструкцијата на булеварот „Борис Трајковски“, каде 800 метри од трасата се минуваат за повеќе од половина час, со семафори чие црвено трае 80 секунди, а зеленото 20.

Тогаш доаѓа втората сметка – буквално. Билетот за градскиот воз во еден правец е 40 денари, повратен 70. Билетот во автобус на ЈСП е 35 денари, односно 40 ако се плаќа со телефон. Нема еден билет што важи за обете. Кој со воз стигне до Транспортен центар, а сака до центарот, Бит пазар или Клиничкиот центар, плаќа втора карта.

Од Град Скопје велат дека работат на интегрирана транспортна картичка: „Целта е да се воспостави поедноставен, поефикасен и функционален систем за граѓаните.“ Формулација што опишува цел, не датум.

А еден интегриран билет веќе беше на маса. Во јули советниците од Левица предложија билетот во автобусите на ЈСП да важи два часа, како во европските градови. Предлогот не помина кај мнозинството на ВМРО-ДПМНЕ и „Вреди“ во Советот на Град Скопје, а градоначалникот Орце Ѓорѓиевски не се изјасни. Два месеци подоцна, истиот тој интегриран систем е одговорот што го добиваат новинарите.

Дека проблемот со достапноста е познат, не е тајна ниту за Градот. Ѓорѓиевски информираше дека Градот, заедно со ЈСП „Скопје“ и Министерството за транспорт, работи на адаптација на автобуските постојки за да ги носат патниците поблиску до железничките станици. Тоа е признание дека возот е пуштен пред да биде решено како луѓето ќе дојдат до него.

Останатите две линии – кон Илинден и кон Ѓорче Петров – сè уште не се проектирани. На двете постојат пруги, но без сообраќај и во многу лоша состојба. Во тек е постапка за проектирање, потоа следува оглас за изведувач. Крајниот рок се повторува различно во различни изјави – крајот на 2027 или почетокот на 2028 година.

Возот е редовен и климатизиран. Тоа е реален напредок и не треба да се потценува. Но јавниот превоз не се мери со тоа колку е убава станицата, туку со тоа колку луѓе можат да ја стигнат без автомобил. Засега, најсигурниот начин да се дојде до градскиот воз во Драчево е – со кола.