Секоја жена со диоптрија ја знае сцената: половина час пред огледало, и потоа рамката се спушта на носот и ја брише целата работа во еден потег. Вероника Посе, национална шминкерка на Сефора Иберија, вели дека проблемот не е во шминката, туку во тоа што сите го прескокнуваат последниот чекор.

„Најчестата грешка е што не го фиксираме делот од носот каде што ги потпираме очилата“, вели таа. Решението е бесплатно ако веќе имаш пудра во прав – малку повеќе токму на тие две точки, и рамката повеќе нема на што да се залепи.

Второто нешто што го менува сето останато е маскарата. Посе е директна: „Суштинскиот чекор тука е маскарата за трепки.“ Стаклото ги смалува очите оптички и ги оддалечува, а трепките се единственото што излегува пред стаклото. Кафеава за природен резултат, црна за дефиниција, сина или зелена ако сакаш нешто да се забележи.

За сенките дава совет што ретко се слуша во рекламите – да се игра со бојата на самата рамка. „Лично многу си играм со бојата на очилата и со моите шминкерски изгледи, бидејќи имам сини, црвени, зелени и црни очила“, вели. Значи или монохроматски, во ист тон со рамката, или свесен контраст. Меко димено око во виолетова или сина работи со повеќето.

Кај коректорот правилото е обратно од инстинктот: помалку. „Правилото дека помалку е повеќе се применува стопроцентно“, вели Посе. Само на потемните места, дифузиран со четка или со прст. Слојот што се гледа под стакло изгледа двојно подебел отколку што е.

И веѓите, за кои таа тврди дека се потценети: „Веѓите се супер важни за форматот и изразот на нашето лице, не само кога носиме очила.“ Совет што чини најмалку: „Ако сакаат природен резултат, гел за веѓи што ги чешла – тоа веќе менува сè.“

Ништо од ова не бара нова козметичка кеса. Тоа е редослед, не потрошувачка – што е поинаква порака од онаа што индустријата обично ја испраќа во септември.