Корејската козметика си смени фризурата. Шарените пакувања со ликови од цртани филмови отстапија место на бели шишиња, клиничка типографија и зборот „аптека“ – новиот термин е „К-фарма“. Фармацевтката Инмакулада Кантерла го кажува она што индустријата не сака да се каже гласно: „К-фарма и К-убавина се празни етикети.“

Нејзиниот аргумент е технички, но лесно се проверува. Она што вистински работи, вели таа, се веќе познати состојки: стабилни деривати на витамин Ц, добро формулирани ретиноиди, биомиметски пептиди, EGF, ектоин, центела азијатика, PDRN, NAD, липоична киселина и SOD. Ниту една од нив не е ново откритие и ниту една од нив не е корејска.

Прашањето, според неа, не е од каде доаѓа состојката туку дали формулацијата ја носи таму каде треба: „Она што е интересно не е тоа што доаѓаат од Кореја, туку дали системот на носење им овозможува да стигнат каде што треба во соодветна концентрација.“

Потоа доаѓа реченицата што вреди да се залепи на секое огледало: „Продажбата во аптека или користењето фармацевтски јазик само по себе не гарантира ништо.“ Тоа важи и за нашите аптечни полици, каде истиот маркетиншки трик работи со години – ако е зад шалтер, мора да е сериозно.

Кантерла завршува без ни малку дипломатија: „К-фарма, К-убавина или како и да го наречат следното име, не менува ништо. Она што работи е сериозна формулација, без разлика дали е американска, германска, швајцарска или корејска.“ Со други зборови – етикетата на предната страна е реклама, а составот на задната е производот. Колку од нас ја читаат втората?