Бјанка Џагер се омажи во панталони. Мај 1971 година, Сен Тропе, дводелен костум од „Ив Сен Лоран“ во боја на слонова коска, брош во форма на розова роза и широк шешир со цвеќиња и вграден превез. Ниту еден бел фустан, ниту еден шлеп. Педесет и пет години подоцна тоа сè уште изгледа посовремено од половина од денешните свадбени понуди.

Јоко Оно направи слично две години порано. На 20 март 1969 година во Гибралтар, кога се венча со Џон Ленон, носеше кратко бело фустанче над колено со плисирано здолниште, големи црни тркалезни очила, чорапи, платнени чевли и летен шешир. Тоа е облека за аеродром, не за венчавка – што беше токму поентата.

Линда Мекартни отиде уште подалеку од конвенцијата: на 12 март 1969 година во Лондон се омажи за Пол Мекартни во светложолт волнен капут до колена, со беж фустан под него и чевли со квадратна потпетица. Без шминка вредна за спомен. Најпознатиот музичар на планетата се женеше, а невестата изгледаше како да оди на состанок.

Не сите сакаа да ја кршат традицијата. Присила Присли, на 1 мај 1967 година во апартман во хотелот „Аладин“ во Лас Вегас, носеше фустан со широка силуета со бисери и кристали на рамената и ракавите – купен во стоковна куќа – и превез од еден метар со тијара. Фустанот беше конвенционален; свадбата во Лас Вегас не беше.

Пети Бојд, на 21 јануари 1966 година во Сари, се омажи за Џорџ Харисон во кратко фустанче со хоризонтални пруги, со волуминозни ракави, бели чорапи, чевли со врвки и панделка во косата. Пати Хансен, на 18 декември 1983 година во Кабо Сан Лукас, го избра најосумдесеттиот можен фустан за Кит Ричардс – принцезовски крој со срцевиден деколте и надуени ракави.

Џо Хауард сама си го дизајнираше фустанот за венчавката со Рони Вуд на 2 јануари 1985 година во Бакингемшир: сатен и чипка, силуета сирена, долги ракави, јазол на страна од здолништето. Подоцна беше продаден на аукција. Менди Смит, на 5 јуни 1989 година во Лондон, се омажи за Бил Вајман со најтеатралниот избор од сите – чипка преку принцезовска силуета, деколте бардо, кристали, розови панделки и огромен превез.

Иман го затвори кругот. На 6 јуни 1992 година во Фиренца, за Дејвид Боуви, носеше сјаен свилен фустан од „Херве Леже“ со тесна силуета, деколте во форма на буквата В и скромен шлеп. Долги ракавици, бисерни обетки, полуподигната коса, букет од крин.

Она што ги поврзува сите овие невести не е бунтот заради бунт. Тие едноставно облекле нешто што личи на нив, во време кога тоа не беше опција – а свадбениот бизнис оттогаш добро научи да го продава истиот тој „личен избор“ како посебна, поскапа категорија.