Украинските сили ослободија уште три села на северот од Донечката област во рамки на офанзивната операција „Вивалди“. Информацијата на 28 септември ја потврди командантот на Третиот армиски корпус, бригадниот генерал Андриј Билецки. Според него, во оваа фаза руските сили претрпеле повеќе од 2.000 загуби во жива сила, а над 250 војници се заробени.

Ослободени се населбите Ридкодуб, Нове и Катеринивка, а воспоставена е целосна контрола врз Карпивка и Новомихајливка. Новата фаза донесе 51 квадратен километар ослободена територија, со што вкупно повратената површина во операцијата стигна до 176 квадратни километри. На мапата на војна што трае со години тоа не е многу – но на фронт каде што секој метар се плаќа скапо, ова е бројка што се забележува.

„Филмската претстава дека „Русите не се предаваат“ во пракса се покажа како предавање на цели единици, вклучително офицери, пилоти и артилерци“, изјави Билецки. Тој додаде дека се надева дека заробениците наскоро ќе бидат разменети за украински војници. Тоа е можеби најважниот дел од приказната: секој заробен руски војник е потенцијално еден Украинец што се враќа дома.

Операцијата официјално беше објавена дури на 15 септември, но руските телеграм-канали и независните OSINT-аналитичари ги следеле украинските напади во тој реон уште од доцната пролет. Целта била да се елиминира големата руска испакнатина на фронтот, создадена во лањските борби – еден од двата главни правци преку кои руските сили се обидувале да ги опколат преостанатите украински бранители во регионот.

Најновите податоци ги приближуваат официјалните украински бројки до оние што претходно ги објавуваа OSINT-аналитичарите и руските воени блогери, според кои украинските сили се пробиле на исток сè до реката Жеребец. Кога бројките на едната страна ги потврдуваат блогерите на другата, тоа вреди повеќе од кое било соопштение. Балканот од своите војни знае дека првата жртва на фронтот е информацијата – а оваа офанзива речиси целосно се водеше под информациска блокада.

Измамата како оружје

„Еден од клучните фактори за нашиот успех беа операциите за измама“, рече Билецки. Според него, непријателот бил убеден дека главниот правец на нападот е Шандриголове – Зелена Долина, па залудно ги трошел резервите во контранапади таму, а го пропуштил главниот удар, насочен кон заземање на селото Нове. Првите две фази беа објавени на сличен начин: првата на 15 септември, кога офанзивата го доби името, и втората на 20 септември, со ослободувањето на Шандриголове и Дерилове.

Ова е редок пример за успешна украинска офанзива во услови на голем недостиг од војници и доминација на дроновите, кои над фронтот создаваат таканаречена „зона на смртта“. Од Третиот корпус велат дека успехот дошол со неутрализирање на руските беспилотни летала и логистика и со креативна употреба на технологијата – вклучително и копнени дронови, како модифицирани советски оклопни транспортери искористени како „камикази“. Објавените снимки покажуваат тешки дронови што пренесуваат копнени беспилотни возила и ги спуштаат повеќе од десет километри зад руските линии.

Војната што ја почнаа тенковите сè повеќе ја водат машини без екипаж. Прашањето е колку време ќе помине додека ова не стане стандард во секоја армија – и колку подготвени ќе бидат оние што сè уште мислат дека тоа е научна фантастика.