На 8 Март 2026 година, илјадници жени и мажи се собраа на улиците на Скопје во рамките на осмомартовскиот марш со мотото „Нема да не снема”. Маршот беше насочен против фемицидот, родово заснованото насилство и системскиот недостаток на институционална заштита за жените.

Учесниците носеа транспаренти со силни пораки – „Правда за Росица”, „Правда за Ивана” – именувајќи конкретни жртви на насилство и барајќи одговорност од надлежните институции. Маршерите скандираа и барале оставки, нагласувајќи дека симболичните гестови на еден ден во годината не се доволни.

Организаторите по завршувањето на маршот соопштија дека 8 Март 2026 ќе биде запаметен како денот на најголемиот женски протест во историјата на земјата. „Искрено им благодариме на сите кои маршираа со нас. Не застануваме, не заборавуваме, борбата продолжува секој ден”, се вели во нивното соопштение.

Демонстрантите апелираа до институциите и општеството во целина да учествуваат во создавањето на поправедно и похумано опкружување, нагласувајќи дека рамноправноста и безбедноста за жените не се само прашање на еден ден, туку основен предуслов за демократски развој. Пораката беше јасна: борбата против насилството над жените е постојана и не завршува со зајдисонцето на 8 Март.