Dünyanın petrol stokları görülmemiş bir hızla eriyor. ABD Enerji Bilgi İdaresi'nin (EIA) en son tahminine göre, OECD ülkelerindeki rezervler aralığa kadar 2,3 milyar varilin altına düşecek - 2003'ten bu yana en düşük seviye. „Brent" petrolünün fiyatı ise, EIA'nın tahminine göre, haziran ve temmuzda varil başına 105 dolar civarında seyredecek - oysa tahmin açıklanmadan önce vadeli işlemler yaklaşık 92 dolardaydı.

Suçlu belli: dünya petrol ticaretinin yaklaşık beşte biri Hürmüz Boğazı'ndan geçiyor, Orta Doğu krizi ise tahminlere göre piyasaya bölgeden kaybedilen günlük yaklaşık 11 milyon varil üretime mal oluyor. Ülkeler açığı kendi ticari ve stratejik rezervlerinden kapatıyor - işte tam da bu yüzden depolar rekor hızla boşalıyor: ikinci çeyrekte günlük 6,3 milyon varil, üçüncüde ise 7,66 milyon öngörülüyor.

Bu arada, piyasadaki bir oyuncu tarihi rakamlarla göz kamaştırıyor: ABD. Amerikan petrol ve türevleri net ihracatı nisanda günlük rekor 5,8 milyon varile ulaştı, bu yılki ortalama ise 4,2 milyon olarak tahmin ediliyor - geçen yıldan üç kat fazla. Orta Doğu yanarken birileri her zaman su satar. Ya da bu durumda, petrol.

Bir de her şeye ters giden bir rakam var: küresel talebin bu yıl günlük 1,1 milyon varil düşmesi bekleniyor - 2020'den bu yana ilk düşüş. Yüksek fiyatlar işini görüyor: yakıt çok pahalı olunca dünya daha az araba kullanıyor, daha az uçuyor ve daha az üretiyor. Soru yalnızca hangisinin daha uzun dayanacağı - rezervler mi yoksa kriz mi.

Bizim için çeviri basit ve analiste gerek yok: Körfez'den çıkan bir varilin fiyatı, Üsküp ile Manastır arasındaki her pompaya birkaç hafta gecikmeyle ulaşıyor. EIA temmuzda 105 dolar konusunda haklıysa, bu yaz depo doldurmak ev bütçesinde yeniden düzenlenecek bir kalem daha olacak. Ona göre planlayın.