Ora katër e njëzet e mëngjesit. Një rrugë në Tetovë, fqinjë në gjumë, një shtëpi familjare. Dhe një burrë në motoçikletë që ndalon, nxjerr një automatik dhe shkrep një breshëri mbi fasadë. Pastaj largohet. Gjashtë predha mbetën në asfalt - u mblodhën për ekspertizë.

Sipas kallëzimit në SPB Tetovë, sulmi ndodhi më 8 gusht rreth orës 04:20. Një person i panjohur mashkull, nga një motoçikletë në lëvizje, shkrepi disa plumba me automatik drejt shtëpisë familjare të Sh.B., 48 vjeç, pas së cilës u largua nga vendi i ngjarjes.

Gjatë këqyrjes u konstatuan dëmtime në portën metalike të oborrit, në fasadën e shtëpisë, në pergolën e oborrit dhe në një automjet të parkuar „bmw”. Pra nuk bëhet fjalë për një të shtënë paralajmëruese në ajër - u qëllua shtëpia, oborri, gjithçka që i përket familjes. Që askush nuk u godit është çështje fati, jo qëllimi.

Policia po ndërmerr masa për zbardhjen e rastit dhe gjetjen e autorit. Ky është formulimi standard, dhe është saktësisht aq informativ sa tingëllon. As motiv, as i dyshuar, as drejtim - të paktën jo publikisht.

Dhe pikërisht kjo është pjesa që duhet të shqetësojë këdo që jeton në atë lagje. Një automatik në katër të mëngjesit në një lagje qytetare nuk është lëvizje impulsive e një fqinji të zemëruar. Është një mesazh, i dërguar në një mënyrë që kërkon armë, motoçikletë dhe njohuri paraprake se ku jeton një njeri konkret. Kur mesazhe të tilla dërgohen natën në rrugë, pyetja e radhës nuk është kush e dërgoi - por kush e mori dhe çfarë do të përgjigjet.

Armët që e bëjnë të mundur një skenë të tillë nuk shfaqen brenda natës. Janë një inventar që prej dekadash qarkullon nëpër rajon dhe që del në sipërfaqe pikërisht në momente si ky. Që gjashtë predha përfunduan në një fasadë e jo në një njeri, është dallimi mes një shtëpie të dëmtuar dhe një varrimi. Atë dallim e përcaktoi rastësia - jo policia, jo ligji dhe jo parandalimi.