Deponia „Krasta" në Kumanovë sërish po digjet - dhe atë në pranverë të hershme, kur zakonisht bëhen përgatitje kundër zjarrit, jo shuhen zjarre. Zjarri shpërtheu dje në orët e vona të pasdites, dhe ekipet shpëtuese nga NP „Pastërtia dhe gjelbërimi" - Kumanova po punojnë në lokalizim.

„Zjarri shpërtheu në orët e vona të pasdites. Ekipet menjëherë reaguan dhe sot janë në terren. Kemi dy buldozerë që mbulojnë me dhé, dhe shpresojmë se së shpejti do ta fikim plotësisht zjarrin", tha Sasho Tomiq, drejtor i ndërmarrjes publike.

Shifrat rreth „Krastës" janë mësimdhënëse mizore. Deponia punon që nga viti 1958. 67 vjet. Mbulon 12,5 hektarë. Pranon 100-120 tonë mbeturina në ditë nga një qytet me mbi 100.000 banorë. Dhe ende zyrtarisht funksionon si „deponi jashtëstandardit" - kjo do të thotë se nuk ka asnjë element që një deponi moderne duhet të ketë: fund i papërshkueshëm, sistem për filtrim të rrjedhjeve, kontroll i gazit, sistem kundër zjarrit.

Sipas planeve, „Krasta" duhet të kthehet në stacion transferimi me kapacitet 10.000 tonë, me zona për ndarje, riciklim dhe kompostim. Sipas planeve - është e rëndësishme të përsëritet. Këto plane ekzistojnë të paktën dhjetë vjet, me versione të ndryshme dhe me autoritete të ndryshme komunale. Ende janë „në plan".

Pyetja që askush nuk e ngre me zë të lartë është: sa vjet mund të jetojë Kumanova me një deponi që digjet disa herë në vit? Dritare të mbyllura? Fëmijë me astmë? Erë plastike të djegur në oborret nëpër lagje? Kjo është çmimi i heshtur që e paguajnë 100.000 qytetarë - jo në denarë, por në sistemin e frymëmarrjes.

Dy buldozerët do ta mbyllin zjarrin. Deri herën tjetër.