Deponia „Krasta” në Kumanovë digjet, kurse shuarjen e bëjnë një makinë me qira dhe një makinë e ndërmarrjes publike. Kjo është e gjithë mekanizimi që qyteti ka në dispozicion kundër një vatre që drejtori i „Pastërtisë dhe gjelbërimit” Sasho Tomiq e quan hapur problem kronik.

„Deponia ende tymon, po punojmë intensivisht. Është problem kronik, i njohur”, deklaroi Tomiq. Ndërmarrja kërkoi mekanizim shtesë nga Qeveria, Komuna dhe nga Qendra për Menaxhim me Kriza. Ekipet hedhin dhé mbi vendet kritike çdo ditë.

Problemi është se dheu nuk është zgjidhje, por shtyrje. Metani që krijohet në deponi vazhdimisht del - ndërsa disa vende sanohen, tymi shfaqet në të tjera. Era e jugut përsëri ndez vatra që dukeshin të shuara.

„Na duhen makina ndërtimi, buldozerë dhe mekanizim shtesë”, thotë Tomiq. Ndërmarrja njëkohësisht vepron sipas vërejtjeve të Inspektoratit Shtetëror të Mjedisit Jetësor, por edhe andej theksojnë se pa mbështetje serioze sistemore „Krasta” mbetet rrezik i lartë.

Këtu fshihet historia e vërtetë. Deponia nuk është risi, metani nuk është befasi, kurse vërejtjet inspektuese ekzistojnë. Ajo që mungon nuk është informacion - mungon vendimi. Një ndërmarrje komunale me dy makina nuk mund të zgjidhë një deponi rajonale, dhe kjo nuk është faji i saj. Pyetja është kush e ka atë kompetencë dhe sa vjet ajo qëndron e papërdorur, ndërsa Kumanova e thith produktin.