Në qershor janë lëshuar 296 leje ndërtimi - për 39 për qind më shumë se në të njëjtin muaj vitin e kaluar. Vlera e parashikuar e objekteve arrin 6.363.610 mijë denarë, përkatësisht rreth 103,5 milionë euro, që është për 31 për qind më shumë në baza vjetore. Janë planifikuar 754 banesa me 64.266 metra katrorë sipërfaqe të dobishme.

Shifrat janë të Entit Shtetëror të Statistikës dhe në pamje të parë duken si lajm i mirë. Ndërtimtaria punon, investimet rriten, fondi banesor zgjerohet. Një qytet i gjallë ka nevojë për shtëpi të reja, hapësira afariste dhe infrastrukturë - këtë nuk e kontestion askush.

Problemi është se ndërtimi dhe urbanizmi nuk janë e njëjta gjë.

Ku shkojnë paratë

Nga numri i përgjithshëm, 200 leje (67,6 për qind) janë për ndërtim të lartë, 26 (8,8 për qind) për objekte infrastrukturore dhe 70 (23,6 për qind) për rikonstruksione. Personat fizikë kanë parashtruar 218 leje ose 73,6 për qind, por pjesa e tyre në vlerën e investimeve është rreth 21,5 për qind. Me fjalë të tjera, gati katër të pestat e parave i sjellin subjektet afariste - rreth pesë miliardë denarë.

Pjesa më e madhe e vlerës është e përqendruar në rajonin e Shkupit, rreth 3,48 miliardë denarë. Sipas numrit të lejeve prin rajoni i Pelagonisë me 70. Nga banesat, më së shumti janë dydhomëshe dhe tredhomëshe - 267 dhe 214.

Ajo që nuk rritet me 39 për qind

Enti Shtetëror i Revizionit ka konstatuar se 22 nga 34 komuna nuk i plotësojnë standardet për gjelbërim prej 25 metrash katrorë për banor. Mes viteve 2020 dhe 2024, 77 për qind e procedurave për plane të detajuara urbanistike nuk i kanë respektuar afatet ligjore.

Shkupi ndërkohë punon sipas Planit Gjeneral Urbanistik që vlen për periudhën 2012-2022. I riu, për 2022-2032, ka nisur qysh në vitin 2019 dhe ende nuk është miratuar. Pra qyteti lëshon leje për 103,5 milionë euro në muaj sipas një plani të cilit i ka skaduar afati.

Kaosi rrallë vjen si një projekt i madh që të gjithë e njohin. Vjen gradualisht, përmes lejeve individuale nga të cilat secila veç e veç duket e rregullt, kurse së bashku krijojnë lagje pa gjelbërim, pa parking dhe pa logjikë të komunikacionit. Dallimi mes një qyteti dhe një kantieri qëndron në atë nëse lejet mblidhen në sistem apo vetëm në shifër. Deri tani kemi vetëm shifrën.