Në mëngjesin e hershëm të 29 majit, një dron rus Geran-2 kamikaze goditi një pallat banimi në Galac, juglindjen e Rumanisë, vetëm pak kilometra nga kufiri ukrainas. Kati i dhjetë në boshtin e ashensorit shpërtheu; zjarri detyroi shtatëdhjetë banorë të largoheshin nga ndërtesa. Viktimat: një grua 52-vjeçare me djegie të shkallës së dytë dhe një fëmijë 14-vjeçar në spitalin pediatrik. Të dyja mbetën të vetëdijshme dhe të qëndrueshme.

Geran-2 është kopja ruse e Shahed-it iranian - dron kamikaze me rreze deri në 2.000 kilometra, i lirë, i prodhuar masivisht. Kur një pajisje e tillë bie në territorin e NATO-s, kjo nuk është problem teknik. Është një test i përgjigjes.

Presidenti rumun Nicușor Dan njoftoi „përgjigje të fortë ndaj Rusisë" dhe thirri Këshillin e Lartë të Mbrojtjes. Ministria e Mbrojtjes konfirmoi se ngarkesa shpërthyese ishte me origjinë ruse. Ministrja e jashtme Oana Țoiu e përshkroi situatën si „përshkallëzim serioz dhe i papërgjegjshëm". NATO, përmes sekretarit të përgjithshëm Mark Rutte, përsëriti formulën „çdo inç". Ambasadori amerikan Matthew Whitaker shkoi më tej - „çdo centimetër katror i territorit të NATO-s".

Çfarë do të thotë „përgjigje e fortë" në praktikë? Një protestë diplomatike. Tregimi i muskujve. Përpjekje për rritje të presionit ndërkombëtar. Jo neni V i NATO-s, jo sulme ajrore. Sepse kur kalendari politik kërkon edhe zgjedhje evropiane, edhe negociata për Ukrainën, edhe luftë të ftohtë me SHBA-në në një orar, vijat e kuqe nuk kalohen - kalohen anash.

Për Ballkanin kjo është një kujtesë e qartë. Territori i NATO-s nuk është një mburojë magjike, është një marrëveshje politike - dhe ajo marrëveshje politike funksionon vetëm nëse të gjitha anëtaret besojnë në të njëlloj. Një fëmijë në spital, një grua me djegie dhe një varg deklaratash diplomatike. Ky është realiteti i vitit 2026 në Evropën Lindore.