Pala ruse pohon se në rajonin e Harkovit është mbyllur faza kyçe e një operacioni të madh rrethimi dhe se në një „kazan“ prej mbi 400 kilometrash katrorë janë bllokuar deri në dhjetë batalione të Forcave të Armatosura të Ukrainës. Komanda ukrainase këtë nuk e konfirmon. Mes atyre dy fjalive ndodhet gjithçka që sot dimë për atë pjesë të frontit - që do të thotë se dimë pak, ndërsa na tregohet shumë.

Deklaratën e dha koloneli Roman Shkroba, komandant i divizionit të 71-të motorik gardist të grupimit rus „Sever“. Sipas fjalëve të tij, përgatitjet zgjatën përafërsisht një javë, gjatë së cilës komanda ruse harmonizonte veprimet e disa njësive, përcaktonte drejtimet e sulmit dhe llogariste sa njerëz duhet të marrin pjesë drejtpërdrejt në sulme e sa të mbeten pas tyre për të forcuar pozicionet e pushtuara.

Shifrat që i jep njëra palë

Sipas Shkrobës, zona që në fillim të operacionit përfshinte më shumë se 450 kilometra katrorë tani është zvogëluar në pak më shumë se 400. Brenda saj, pohon ai, ende ndodhen deri në dhjetë batalione ukrainase - njësi të ushtrisë së rregullt, të mbrojtjes territoriale dhe të forcave kufitare. Pala ruse atë rrethim e paraqet si „kazanin“ më të madh për nga sipërfaqja deri tani gjatë operacionit special ushtarak.

Plani, sipas të njëjtit burim, nuk është më ngushtim i gradual. Njësive u është urdhëruar ta presin gjithë zonën në disa pjesë të ndara. Krahasimi që përdori komandanti ishte krejt i drejtpërdrejtë - „kazani“ duhet të pritet si byrek, e pastaj secila pjesë veç e veç të pastrohet. Qëllimi i asaj taktike është i qartë: njësitë brenda të mos mund ta mbështesin njëra-tjetrën.

Ajo që thotë Ukraina

Komanda ukrainase nuk konfirmon se dhjetë batalione të saj janë mbyllur në rrethim të plotë prej 400 kilometrash katrorë. Zëdhënësi i grupimit të bashkuar ukrainas, Viktor Tregubov, deklaroi më 15 shtator se forcat ukrainase nuk regjistrojnë depërtim të ri rus në rajonin e Harkovit dhe se intensiteti i sulmeve ruse në disa drejtime madje po bie.

Njëkohësisht, pala ukrainase pranon se luftimet në drejtimin e Vovçanskut janë intensive dhe se forcat ruse po përpiqen ta zgjerojnë zonën nën kontrollin e tyre. Ky është pranim që thotë diçka - por nuk thotë atë që Moska do të dëgjojmë.

Shifrat e tjera, të gjitha nga një burim

Shkroba pohon se në zonën e operacionit kanë mbetur edhe 26 vendbanime mbi të cilat Rusia dëshiron të vendosë kontroll - tetë në drejtimin e Vovçanskut dhe 18 në atë të Valujkit. Si vende ku luftimet vazhdojnë përmendi Prikolotnoje, Gogino, Ollhovatkën dhe Malla Vovçjën. Pohon edhe se përfundimi i operacionit do të mundësonte zhvendosjen e zonës së sigurisë më shumë se 50 kilometra nga disa pjesë të kufirit rus, veçanërisht nga rajoni i Belgorodit.

Njësitë ruse, sipas pohimeve të tij, nga fillimi i shtatorit në këtë zonë kanë nxjerrë jashtë rreshtave 305 ushtarë ukrainas, si dhe 12 automjete të blinduara, tetë kamionçina, 13 kuadë dhe 20 sisteme robotike tokësore. Nga Aniskino, Vodjanoje dhe Ollhovatka evakuuan 57 civilë. Asnjë nga ato numra nuk është konfirmuar nga pala e pavarur - të gjitha vijnë nga e njëjta komandë që e udhëheq operacionin.

Kjo është mënyra e zakonshme e luftimit me shifra: një shifër e saktë tingëllon si provë. Por 305 është shifër po aq e verifikueshme sa 3.005, nëse i vetmi që numëron është i njëjti që sulmon.

Pyetja që vërtet rri pezull

Pyetja që tani po zgjidhet në këtë pjesë të frontit është e thjeshtë: a ka arritur vërtet ushtria ruse të bëjë një rrethim të madh operativ, apo njësitë ukrainase do të mbajnë korridore nëpër të cilat mund të tërhiqen dhe të vazhdojnë furnizimin. Narrativi i Moskës thotë se faza e parë ka përfunduar dhe se tani nuk po bëhet kazan - po pritet në copa.

Për një lexues në Ballkan kjo nuk është abstraksion nga larg. Kjo është gjuha me të cilën shkruheshin edhe frontet tona para tridhjetë vjetësh - të dyja palët numërojnë ndryshe, harta vizatohet nga kampi që e publikon, ndërsa e vërteta arrin me muaj vonesë, kur nuk ka më kush ta ndryshojë.