Re e zezë mbi Rijad, zjarr te aeroporti kryesor dhe sirenë alarmi që i zgjoi banorët në mes të natës. Houthitë nga Jemeni pastaj njoftuan se sulmi është i tyre - dhe se është hakmarrje.

Zëdhënësi i lëvizjes, Jahja Sari, deklaroi se janë përdorur „një numër i madh raketash balistike e lundruese dhe dronësh“ dhe se janë goditur „objektiva të ndjeshme“ në Rijad, si dhe impiante të kompanisë shtetërore të naftës Aramco në Janbu - port eksporti në Detin e Kuq. Autoritetet saudite ende nuk kanë thënë as nëse pohimi është i saktë, as çfarë e ndezi në të vërtetë rezervuarin te aeroporti. Heshtje nga pala që ka më së shumti arsye të flasë.

Ajo që është konfirmuar mjafton. Mbi qytet me orë të tëra ngrihej tym i zi, pamjet tregojnë zjarr pas një rezervuari karburanti, ndërsa puna e aeroportit u prish me vonesa të gjata dhe fluturime të anuluara. Banorët e Rijadit dhe të El-Harxhit të afërt morën paralajmërim për rrezik ajror, ndërsa një 27-vjeçar tregoi se fillimisht dëgjoi sirenën e pastaj iu dridhën dritaret. Sipas raportimeve, kjo është hera e parë që banorët e kryeqytetit saudit marrin një paralajmërim të tillë në këtë fazë të përshkallëzimit.

Lufta që askush nuk e numëron

Sari pohon se operacioni është përgjigje ndaj përpjekjeve të Rijadit për të sulmuar Sanën dhe se Arabia Saudite brenda një jave ka kryer rreth 300 sulme ajrore mbi Jemenin. Pala saudite as konfirmon, as demanton. Po atë ditë, në luftimet mes houthive dhe forcave qeveritare jemenase vdiqën 48 njerëz - 31 luftëtarë sipas houthive, 17 ushtarë sipas burimeve qeveritare. Asnjëra nga ato shifra nuk është verifikuar në mënyrë të pavarur, dhe ky është përshkrimi më i saktë i gjithë luftës jemenase: të gjithë numërojnë, askush nuk konfirmon.

Houthitë, të lidhur me Iranin, kontrollojnë pjesën më të madhe të Jemenit verior dhe prej vitesh luftojnë kundër qeverisë së njohur ndërkombëtarisht që e mbështet Rijadi. Javët e fundit i kanë intensifikuar sulmet ndaj qyteteve saudite, ndaj infrastrukturës energjetike dhe ndaj anijeve në Detin e Kuq. Së fundmi morën qytezën portuale Moka dhe ishullin Perim - pikërisht aty ku ngushtohet Bab el-Mandebi, një nga kalimet detare më të rëndësishme për naftën dhe mallrat në botë.

Këtu historia pushon së qeni e largët. Pas pengesave në qarkullimin nëpër Ngushticën e Hormuzit, një pjesë e eksportit saudit u ridrejtua pikërisht drejt Detit të Kuq. Tani edhe ai drejtim digjet. Kur të dyja daljet kryesore për naftën e Gjirit janë njëkohësisht nën presion, kjo nuk mbetet çështje vetëm për Rijadin dhe Sanën - bëhet çështje për çdo treg që varet nga furnizimet prej andej.

Ballkani e njeh këtë skenë përmendsh: konflikt që me vite zhvillohet larg kamerave, ndërsa bota e kujton vetëm kur kap diçka që digjet dhe që duket nga larg. Sa gjatë duhet të zgjasë një luftë që të pushojë së qeni lajm - dhe çfarë duhet të shpërthejë që të bëhet sërish?