Inspektorati shtetëror i mjedisit jetësor, pa asnjë shpjegim, pushoi së publikuari raportet javore të mbikëqyrjes. Deri në mars 2026, çdo qytetar mund të shihte ku kryhen inspektimet, cilët subjekte kontrollohen dhe a janë gjetur shkelje. Tani - heshtje. Nisma „Stop për Usje" kërkon përgjigje: kush e mori vendimin dhe mbi çfarë baze.

Përgjigjja e inspektoratit është teknikisht e saktë, por në thelb problematike: raportet javore nuk ishin detyrim ligjor, prandaj pushuan së publikuari. Me fjalë të tjera - meqë ligji nuk na detyron, nuk do ta bëjmë. Transparenca, që deri vonë ishte zakon vullnetar, u zhduk sapo pushoi së qeni detyrim.

Qytetarët tani duhet të paraqesin kërkesa formale për informacion dhe të presin deri në 20 ditë për të dhëna që më parë publikoheshin çdo javë. Dhe kjo është pikërisht e kundërta e asaj që e kërkon projekti evropian i binjakëzimit për rritjen e transparencës, në të cilin merr pjesë vetë shteti.

Ironia është e plotë: pikërisht në atë mars, ministri i mjedisit jetësor njoftoi formimin e një Regjistri publik të ndotësve - premtim për më shumë hapje - ndërsa inspektorati heshturazi e hiqte të vetmin informacion publikisht të qasshëm për atë se kush dhe kur kontrollohet. Njëra dorë premton regjistër, tjetra fshin raportet. Dhe mes dy duarve qëndron qytetari i Shkupit, që çdo dimër e numëron kohën në ditë me ajër të pastër - dhe tani edhe atë do të duhet ta zbulojë vetë.