Irani njoftoi se po e mbyll Ngushticën e Hormuzit për të gjithë trafikun detar - përfshirë tankerët dhe anijet tregtare - dhe paralajmëroi se „çdo kalim do të trajtohet si objektiv legjitim“. Nëse kjo vërtet zbatohet, pasojat nuk do të mbeten në Lindjen e Mesme. Nëpër atë kalim të ngushtë detar kalon rreth një e pesta e naftës botërore, e kjo do të thotë diçka edhe për pompat në Ballkan.

Çfarë njoftoi Teherani

Sipas Gardës Revolucionare iraniane, u goditën 18 objektiva ushtarakë amerikanë në dy valë - baza ajrore në Kuvajt (Ali al-Salem dhe Ahmad al-Xhaber) dhe në Bahrein (Sheik Isa). Ushtria iraniane veçmas pretendon se kreu sulme me dronë mbi sistemet komunikuese dhe radarike të lidhura me Flotën e Pestë amerikane në Bahrein. Komandanti i forcave ajrore të Gardës, gjeneralbrigada Sajed Maxhid Musavi, porositi se Irani do ta „kthejë rajonin në ferr“ nëse Uashingtoni vazhdon ta rrezikojë sigurinë e Hormuzit.

Çfarë është konfirmuar, e çfarë jo

Dhe këtu vjen pjesa që titujt tabloidë e kapërcejnë. Pjesa më e madhe e këtyre pohimeve vjen ekskluzivisht nga ana iraniane dhe nga agjencitë shtetërore iraniane. Konfirmim i pavarur për përmasat e dëmit nuk ka, as vlerësim zyrtar amerikan. Kjo nuk do të thotë se nuk ka ndodhur asgjë - por do të thotë se shifrat dhe „disfatat historike“ duhet të lexohen me rezervë. Në luftë, viktima e parë është gjithmonë e vërteta, e dyta janë shifrat e sakta.

Pamjen e turbullon edhe më shumë propaganda e jashtme nga të dyja palët. Donald Trump deklaroi se funksionarë iranianë gjoja kërkuan armëpushim - pohim që Garda Revolucionare e hodhi menjëherë poshtë si „perde për luftë“. Kush lutet kujt, kush sulmon kë - në këtë fazë secila palë rrëfen një version të qepur për publikun e brendshëm.

Pse Ballkani duhet të kujdeset

Duke qëndruar te ajo që është e sigurt: nëse Hormuzi vërtet mbyllet qoftë edhe përkohësisht, çmimi i naftës hidhet lart, sigurimi i anijeve shtrenjtohet, e rrugët alternative bëhen më të gjata e më të kushtueshme. Kjo nuk është abstraksion për një rajon që importon thuajse gjithçka që digjet në rezervuarë. Kur një ngushticë mijëra kilometra larg nesh mbyllet, fatura arrin edhe te pompat tona - shpejt e pa shpjegim.

Prandaj pyetja e vërtetë nuk është se raketat e kujt goditën më saktë, por sa gjatë mund t'ia lejojë vetes bota një përshkallëzim të tillë para se pasojat ekonomike të bëhen më të rënda se ato ushtarake. E deri atëherë, gjëja më e mençur është të lexohet me kujdes - dhe të mos i besohet asnjë pale në fjalë.