Emisioni satirik „24 minuta“ me Zoran Kesiqin është hequr pas 13 vjetësh. Pronarët e rinj të televizionit e arsyetojnë këtë me produksion të shtrenjtë dhe efekt margjinal komercial. Dy muaj para zgjedhjeve. Emisioni që më zëshëm i talljej pushtetit. Dhe gjithçka që mbeti është një argument kontabiliteti.

„A nuk është domethënëse që dy muaj para zgjedhjeve hiqet një nga kritikat më të zëshme për shkak të një joleverdie të supozuar?“, e shtroi pyetjen Kesiqi në një deklaratë për televizion. Është e paqartë si dikush fare përpiqet të mbrojë të kundërtën.

Ai thotë se kontrata u nënshkrua këtë verë dhe se atëherë askush nuk përmendte leverdi. As, pretendon, nuk i ofruan një çmim më të ulët - dhe shpjegon pse: „Nuk ofruan çmim më të ulët që të mos rrezikonin ta pranonim.“ Sepse po ta pranonin, emisioni do të vazhdonte, dhe kjo sipas tij kurrsesi nuk hynte në llogari.

Kur njerëzit dalin për një emision

Në Beograd u mbajt një tubim mbështetës. Erdhën qytetarë, gazetarë, aktorë. Kryetarja e bordit ekzekutiv të Shoqatës së Gazetarëve të Serbisë, Olivera Kovaçeviq, tha atë që mbahet mend: „Qeshja dhe satira jote ishin të rrezikshme sepse qeshja të çliron nga frika.“ Dhe shtoi se një shoqëri e tillë rrit propagandistë, jo gazetarë. Pas fjalimeve, të mbledhurit me transparente u nisën drejt ndërtesës së Kuvendit.

Vetë Kesiqi pranoi se tërë situata i duket skizofrenike. „Misioni i emisionit tonë ishte të tregonim viktimat e këtij regjimi, e papritmas doli se njerëzit duan të na ndihmojnë neve“, tha ai. Për momentin kur mësoi se emisioni po mbyllej, nuk u shtir: „U ndjeva tmerrësisht. Ndjeva se na është bërë një padrejtësi e madhe. Isha i trishtuar dhe i inatosur. Doja të hakmerresha dhe ende dua të hakmerrem, dua të luftoj.“

Hakmarrja do të jetë një sezon i ri. Nga 19 shtatori emisioni zhvendoset në Jutjub, në një kanal me mbi 600.000 ndjekës. „Ky do të jetë mediumi ynë, televizioni ynë“, thotë ai. Dhe kujton diçka që në tërë historinë më së shpeshti humbet: me heqjen, 13 ose 14 familje mbetën pa një nga burimet e të ardhurave.

Ajo që heqja u porosit të tjerëve

Kesiqi nuk e sheh këtë vetëm si problem të tijin. E sheh si një ushtrim demonstrues. „Kjo është porosi për kolegët e tjerë që me ndërgjegje e bëjnë punën e tyre se edhe atyre mund t'u ndodhë e njëjta, nëse kështu kaloi një emision i shikuar dhe i njohur, një brend i madh“, shpjegoi.

A do të jetë më i ashpër në internet? Jo, thotë - nuk ka ndërmend të jetë vulgar as të shndërrohet në diçka që në thelb nuk është. „Do të mbetemi të hijshëm dhe të rrezikshëm. Duket se jam një nga njerëzit më të rrezikshëm në vendin tonë, bashkë me ekipin tim, dhe kjo disi më bën përshtypje.“

Vlerësimi i tij është se këto janë dridhjet e fundit të një pushteti që po ikën dhe që ka frikë nga qeshja. „Me humorin tonë prekëm shumë më thellë se kolegët nga programi informativ. Ia dolëm t'i bëjmë të qeshin edhe ata mbi të cilët pushteti llogarit si vota të sigurta“, thotë.

Nëse ka mësim në këtë, ai është i vjetër sa vetë Ballkani. Një emision informativ mund të injorohet, të akuzohet për njëanshmëri, t'i kundërvihet një emision tjetër informativ. Me tallje kjo nuk shkon. Qeshja nuk i kërkon shikuesit të zgjedhë anë - ajo vetëm i tregon sa i vogël është ai përpara të cilit çdo ditë hesht. Prandaj edhe fiket i pari.