E njëjta stuhi që shkuli çati dhe përmbysi automjete i rrëzoi edhe foletë. Në Komunën e Çeshinovë-Obleshevës, ku lejleku është pjesë e identitetit të rajonit, zogjtë e rinj përfunduan në tokë. Vetëqeverisja lokale i strehoi dhe u siguroi kujdes, ushqim dhe ujë.

Rezultatet tashmë duken. Nga Komuna informojnë se dy nga lejlekët e strehuar janë gati të fluturojnë sërish, kurse për të tjerët kujdesi do të vazhdojë derisa të jenë në gjendje të kthehen në natyrë dhe t'i bashkohen tufës.

Kryetari i komunës Jordançe Kostadinov shprehu shpresën se në të ardhmen do të ndërtohet një qendër strehimi e destinuar pikërisht për këtë lloj zogjsh të mbrojtur, që komuna të mund të reagojë më efikasisht në fatkeqësi të ngjashme. Deri atëherë, Komuna u bëri thirrje qytetarëve të ndihmojnë në strehimin dhe ushqyerjen e lejlekëve të rinj që mbetën pa fole.

Vini re ku është vendosur shiriti. Një komunë në Maqedoninë Lindore organizon aksion shpëtimi për një lloj të mbrojtur, por nuk ka ku t'i vendosë zogjtë, prandaj kërkon ndihmë nga banorët e vet. Kjo nuk është vërejtje ndaj Çeshinovë-Obleshevës - ata bënë më shumë se sa pritet. Kjo është pamja se sa larg janë institucionet e mbrojtjes së natyrës nga terreni ku ndodh diçka.

Thirrja meriton t'i përgjigjesh. Por ideja e një qendre strehimi nuk duhet të mbetet shpresë e një kryetari komune në një njoftim. Nëse lejleku është simbol i kësaj ane, atëherë mbrojtja e simbolit është punë e dikujt me një zë buxhetor, jo vullnet i mirë sezonal.