Norman Foster në moshën 91 vjeç ngas biçikletë dhe bën ski: eksperti për jetëgjatësi thotë se vetëm ecja nuk mjafton

Norman Foster është 91 vjeç dhe ende punon, udhëton dhe nis projekte të reja. Arkitekti britanik që nënshkroi kupolën prej xhami të Reichstagut në Berlin dhe kullën Hearst në Nju-Jork i mbijetoi kancerit të zorrës së trashë dhe një infarkti. Në vend që të tërhiqet, ai ngas biçikletë dhe bën ski në pista të gjata - dhe këtë jo për fotografi, por si zakon.

Foster i kombinon llojet e ndryshme të lëvizjes, ndërsa sipas shkrimeve për regjimin e tij, shmang ushqimin ultra të përpunuar dhe alkoolin dhe kujdeset sa ujë pi. Asgjë nga këto nuk është mrekulli. Mrekullia është që e bën vazhdimisht, në një moshë kur shumica e njerëzve prej kohësh kanë ndalur së planifikuari.

Manuel J. Castillo, drejtor për jetëgjatësi në klinikat Dorsia, shpjegon pse kjo funksionon. Funksionet që nuk përdoren dobësohen - një rregull i thjeshtë që trupi e zbaton pa përjashtim. „Nuk mjafton të ecësh çdo ditë“, thotë ai. Shëtitja është një fillim i mirë, por pas të gjashtëdhjetave dhe të shtatëdhjetave janë njëlloj të rëndësishme forca, lëvizshmëria, ekuilibri dhe koordinimi. Muskuli që nuk punon - humbet.

Nëse keni mbi gjashtëdhjetë vjet dhe sporti juaj i vetëm është shëtitja deri në pazar, eksperti ka një lajm të pakëndshëm: kjo nuk mjafton. Nevojiten ushtrime me rezistencë, ushtrime ekuilibri dhe lëvizje që kërkojnë koordinim - diçka që e detyron trupin të përshtatet, e jo vetëm të ecë nga zakoni.

Ushqimi dhe ushtrimet, sipas Castillos, janë njëlloj themelore dhe duhet të jenë në ekuilibër. Frutat, perimet, vaji i ullirit, madje edhe kafeja - të gjitha kanë vend në një menu të shëndetshme. Por sasia ka rëndësi edhe kur bëhet fjalë për ushqim të mirë, madje edhe për ujin. Më shumë nuk do të thotë gjithmonë më mirë.

Eksperti është i sinqertë edhe për kufijtë e historive të tilla. Shërimi nga një sëmundje e rëndë varet nga shumë faktorë, kështu që zakonet e shëndetshme ndihmojnë, por vetvetiu nuk e shpjegojnë. Kurioziteti, projektet dhe aktiviteti mendor e mbështesin shëndetin kognitiv dhe emocional, por nuk i parandalojnë sëmundjet neurodegjenerative. Foster nuk është provë se çdokush mund të arrijë 91 vjeç në formë - ai është provë se ia vlen të përpiqesh.

Rekomandimi në fund është i thjeshtë dhe pa magji: lëvizje çdo ditë, stërvitje force, ushqim i mirë, njerëz përreth dhe diçka që ju bën të ngriheni nga shtrati. Foster në moshën 91 vjeç ende vizaton ndërtesa. Çfarë ju pret nesër në mëngjes?