Sekretari i Shtetit i SHBA-së Marko Rubio, pas bisedës me homologun rus Sergej Llavrov, deklaroi se Uashingtoni „mbetet i gatshëm" të ndërmjetësojë në konfliktin midis Ukrainës dhe Rusisë. Deklarata erdhi pas një prej sulmeve më masive ruse ajrore mbi Kievin në muajt e fundit - me të paktën katër viktima dhe dëme materiale të konsiderueshme në kryeqytet.

„SHBA-të janë të gatshme dhe të disponueshme të bëjnë gjithçka në fuqinë e tyre për të lehtësuar fundin e kësaj lufte, dhe shpresojmë se në një moment do të shfaqet mundësia", tha Rubio në Indi. Kjo është gjuhë diplomatike që formalisht ruan angazhimin amerikan pa marrë asgjë konkrete. Përkthimi: po presim momentin. Nuk po punojmë mbi momentin. Po presim.

Konteksti: rusët kanë bërë thirrje për të gjithë shtetasit e huaj në Kiev, përfshirë personelin diplomatik, të largohen nga qyteti para bombardimeve të reja që do të synojnë „qendrat e vendimmarrjes" dhe „ndërmarrjet e kompleksit ushtarako-industrial". Ky është paralajmërim i qartë për rritje të intensitetit - jo për ulje.

Nga ana tjetër, ukrainasit kishin një goditje vdekjeprurëse mbi një shkollë në territor të okupuar nga Rusia disa ditë para kësaj ofensive ruse. Të dyja palët kanë viktima, të dyja palët akuzojnë njëra-tjetrën. Krahas kësaj Rubio tha: „Çdo herë që shihni sulme të mëdha nga të dyja palët, është një kujtesë pse kjo luftë e tmerrshme... duhet të mbarojë". Retorika është bosh - këtë e dinë të gjithë. Pyetja është kush do të jetë ai që do të hedhë hapin e parë real.

Për Ballkanin, kjo luftë prej më shumë se tre vitesh përcakton gjithçka - çmimet e energjisë, llogaritjet e migracionit, investimet e sigurisë, politikën në Bruksel. Kur Rubio thotë „duhet të mbarojë", kjo tingëllon mirë. Por vullneti politik nuk është aty. Të dyja palët mendojnë se mund të fitojnë akoma më shumë - dhe prandaj çmimet e rrymës tek ne për dimrin e ardhshëm tashmë nuk varen nga Kalifornia. Varen nga Moska dhe Kievi.