Vladimir Putin pranoi publikisht diçka që zakonisht fshihet pas sekretit ushtarak: goditja raketore mbi rajonin e Kievit me raketën „Oreshnik” s'ishte një operacion klasik ushtarak, por - një test. „Do të zbuloj një sekret të madh ushtarak shtetëror. Thjesht goditëm aty ku na vinte volia të vëzhgonim rezultatet”, deklaroi presidenti rus. Me fjalë të tjera, shenja s'ishte armiku, por instrumentet e veta matëse.

Putin shtoi se Rusia ende s'e ka përdorur „Oreshnikun” „në kuptimin e vërtetë të fjalës” për qëllime luftarake, dhe se goditja u mundësoi të ndiqnin shpërndarjen e kokave luftarake - e matur, siç tha, „deri në milimetër”. Kur një udhëheqës flet me krenari për saktësinë e një arme që bie mbi një qytet, saktësia pushon së qeni detaj teknik dhe bëhet mesazh.

Sepse Putin s'u ndal aty. Të dhënat nga testi, tha ai, do të informojnë „përdorimin e ardhshëm të plotë të Oreshnikut mbi shenja të caktuara, përfshirë ato në zona të banuara”. Kjo është një fjali që ia vlen të lexohet dy herë. „Zona të banuara” do të thotë njerëz - dhe goditja e qëllimshme e civilëve ose e infrastrukturës civile, sipas Konventave të Gjenevës, përbën krim lufte.

„Oreshniku” deri tani është përdorur tri herë: nëntor 2024 mbi Dnipron, janar 2025 mbi rajonin e Lvivit, dhe maj 2025 mbi rajonin e Kievit. Çdo herë si „test”, çdo herë mbi vende reale me njerëz realë. Për Ballkanin, që e di nga përvoja se çfarë do të thotë kur lufta bëhet „për mesazh” e jo për territor, deklarata të tilla s'janë gjeopolitikë abstrakte - janë një kujtesë se sa lehtë qytetarët bëhen poligon për llogaritjet e dikujt deri në milimetër.