Владимир Путин јавно призна нешто што обично се крие зад воена тајна: ракетниот удар врз регионот на Киев со ракетата „Орешник” не бил класична воена операција, туку – тест. „Ќе откријам голема државна воена тајна. Едноставно гаѓавме таму каде што ни беше згодно да ги набљудуваме резултатите”, изјави рускиот претседател. Со други зборови, мета не бил непријателот, туку сопствените мерни инструменти.

Путин додаде дека Русија сè уште не ја употребила „Орешник” „во вистинска смисла на зборот” за борбени цели, и дека ударот им овозможил да го следат распрснувањето на боените глави – пресметано, како што рече, „до милиметар”. Кога еден лидер со гордост зборува за прецизност на оружје што паѓа врз град, прецизноста престанува да биде технички детал и станува порака.

Бидејќи Путин не застана тука. Податоците од тестот, рече тој, ќе ја информираат „идната целосна употреба на Орешник на одредени мети, вклучително и оние во населени области”. Тоа е реченица што вреди да се прочита двапати. „Населени области” значи луѓе – а намерно гаѓање цивили или цивилна инфраструктура, според Женевските конвенции, претставува воен злостор.

„Орешник” досега е употребена три пати: ноември 2024 врз Днипро, јануари 2025 врз регионот на Лавов, и мај 2025 врз регионот на Киев. Секој пат како „тест”, секој пат врз вистински места со вистински луѓе. За Балканот, кој од прва рака знае што значи кога војната се води „за порака” наместо за територија, ваквите изјави не се апстрактна геополитика – тие се потсетник колку лесно граѓаните стануваат полигон за нечии пресметки до милиметар.