Një orë e gjysmë në juglindje të Parisit, rreth 150 kilometra larg, ndodhet një qytet që shumica e turistëve e anashkalojnë në rrugë drejt diçkaje më të madhe - dhe pikërisht prandaj Trua (Troyes) ka mbetur ashtu siç ishte para shekujsh. Nga ajri, bërthama historike ngjan me një tapë shisheje shampanje, e rrethuar nga pemë dhe kanale, prandaj vendasit me të drejtë e quajnë "Bouchon" - tapa.

Ky nuk ishte një qytet i thjeshtë provincial. Në shekullin e 12-të dhe të 13-të, Trua ishte qendra më aktive e tregtisë dhe e financave në Evropën Perëndimore. Në të gjithë rajonin e Shampanjës mbaheshin gjashtë panaire të mëdha në vit, dy prej tyre këtu, dhe kontët e Shampanjës shpikën një sistem për sigurinë e tregtarëve nëpër rrugë - një version mesjetar i garancisë se malli do të arrinte. Historia këtu nuk është zbukurim, por themel: në vitin 1420, pikërisht në Trua u nënshkrua një marrëveshje me të cilën kurora franceze iu dha mbretit anglez Henri V, dhe vetëm ndërhyrja e Joana e Arkut nëntë vjet më vonë ia ktheu kurorën trashëgimtarit të fronit francez.

Pas një zjarri të madh në vitin 1524 që shkatërroi një të katërtën e qytetit, rindërtimi erdhi me materiale më të qëndrueshme - tullë dhe gëlqere - prandaj sot Trua ka ndoshta koleksionin më të madh të shtëpive prej druri në të gjithë Francën, të përziera me pallate të Rilindjes. Rrugica më e fotografuar, Ruelle des Chats (Rrugica e Maceve), është aq e ngushtë sa çatitë fqinje pothuajse preken, me kalldrëm nga shekulli i 13-të nën këmbë. Katedralja e Shën Pjetrit dhe Palit, ndonëse e papërfunduar me një kullë, ruan 1.500 metra katrorë vitrazhesh nga shekulli i 13-të deri në të 17-tin.

Dhe ja detaji që rrallë qëndron në udhërrëfyesit turistikë: ky qytet i qetë mesjetar lindi markat Lacoste, Dim dhe Petit-Bateau, dhe sot është një nga qendrat outlet më të mëdha në Francë. Tradita tekstile që e bëri të pasur në mesjetë ende funksionon, vetëm se tani shitet me ulje. Për udhëtarin ballkanik që ikën nga metropolet e mbingarkuara, Trua është pikërisht ajo që kërkojmë kur themi "autentike" - një qytet që nuk luan për kamerat, sepse nuk pati kurrë nevojë të rikrijohej.