Krimeja, gadishulli që Rusia me kaq krenari e mori në vitin 2014, këto ditë përballet me një problem shumë më të thjeshtë se gjeopolitika - mungesën e karburantit. Pompat janë bosh ose me mbushje të kufizuar, çmimet janë hedhur lart, ndërsa pakënaqësia mes popullsisë vendase rritet. Situata u bë aq e ndjeshme sa vetë Vladimir Putin kërkoi në një mbledhje qeverie zgjidhjen urgjente të krizës.

Përgjigjja e Moskës është treguese. Rusia vendosi një ndalim të plotë të eksportit të naftës, për ta ridrejtuar karburantin drejt tregut vendas, dhe njoftoi se në korrik do të nisë të importojë karburant nga vende të tjera. Një vend që mburret me rezerva të mëdha nafte - i detyruar të importojë karburant për territorin e vet. Versioni zyrtar flet për kërkesë sezonale verore, punë bujqësore dhe presione logjistike.

Ajo që versioni zyrtar me kujdes e anashkalon është arsyeja që të gjithë e pëshpëritin: sulmet ukrainase mbi rafineritë ruse, që prej muajsh sistematikisht godasin kapacitetet e përpunimit. Kur thua „presione logjistike" në vend të „po na godasin rafineritë", tingëllon shumë më i qetë në raportin për presidentin. Por një pompë bosh nuk kupton formulime diplomatike.

Për banorët e thjeshtë të Krimesë, jeta e të cilëve varet nga transporti, turizmi dhe bujqësia, ky është një goditje e drejtpërdrejtë pikërisht në sezonin kur u nevojitet më së shumti karburanti. Dhe këtu është ironia që e mbështjell gjithë tregimin: gadishulli që duhej të ishte trofe i fuqisë ruse, sot nuk mund të sigurojë as mjaftueshëm naftë për vete. Lufta, si zakonisht, së pari arrin te rezervuari i njeriut të thjeshtë - pavarësisht se në cilën anë të frontit ndodhet.