Rusia hartoi një renditje të armiqve - fjalë për fjalë, me numra rendorë - dhe në të u gjendën katër shtete ballkanike. Nëse mendoni se rajoni është tepër i vogël për të hyrë në llogaritë e mëdha gjeopolitike, kjo listë thotë të kundërtën.

Portali analitik rus që publikoi "renditjen e qeverive armike" në vendin e parë vuri Gjermaninë, e ndjekur nga Letonia, ndërsa vendin e tretë e ndajnë Britania dhe Estonia. Pastaj vjen Franca, e më pas një grup shtetesh në vendin e pestë - Polonia, Finlanda, Çekia dhe Suedia. SHBA-ja, që zakonisht mendohet si kundërshtari kryesor i Moskës, është vetëm e shtata, bashkë me Belgjikën, Danimarkën, Spanjën dhe Italinë.

E ku është Ballkani? Greqia është e nënta, ndërsa në vendin e dhjetë, të ndarë, janë Bullgaria, Luksemburgu, Sllovenia dhe Kroacia. Pra, katër shtete nga fqinjësia jonë e drejtpërdrejtë janë futur zyrtarisht në librin rus të "armiqve" - që nuk është vetëm simbolikë, por edhe një mesazh se si Moska e lexon rajonin.

Arsyeja për tensionet e ngritura, sipas analistit rus Aleksej Neçajev, nuk janë stërvitjet e veçanta ushtarake ose deklaratat e ashpra të liderëve, por diçka më e qëndrueshme: "shtabet e përgatitura, mekanizmat e mirëkoordinuar të bashkëpunimit, infrastruktura e re dhe aftësitë ushtarake". Me fjalë të tjera, Moska nuk trembet nga një ngjarje e vetme, por nga sistemi që po ndërtohet rreth kufijve të saj - stërvitje si "Ramstein Flag" me 18 shtete pjesëmarrëse, manovrat detare "Baltops" dhe të tjera.

Për lexuesin këtu ia vlen të pyesësh: çfarë do të thotë të jesh në një listë të tillë? Për shtetet e mëdha kjo është pjesë e lojës së fuqive. Për vendet e vogla si ato në Ballkan, futja në një regjistër të huaj armiqsh rrallë sjell dobi, dhe shpesh do të thotë se je bërë pion në një ndeshje që nuk është jotja. Listën e hartoi dikush tjetër - por pasojat, nëse përshkallëzohet, i ndajnë të gjithë në të njësoj.