Zvicra ofroi të jetë pritëse e bisedimeve paqësore për Ukrainën. Rusia u përgjigj se ajo ofertë nuk ekziston më si ofertë - sepse, sipas Moskës, nuk ekziston më as neutraliteti që e bënte të vlefshme. Zëvendësministri i Punëve të Jashtme Aleksandër Grushko e tha këtë pa shumë dredha.

„Disa herë kemi theksuar se, për fat të keq, ka mbetur pak nga neutraliteti zviceran siç e njohim. Në këtë kuptim, Gjeneva si platformë neutrale, që simbolizon frymën e konsensusit, natyrisht që nuk mund të shihet më në atë mënyrë“, deklaroi Grushko, duke shtuar se hapat e qeverisë zvicerane e kanë shndërruar atë vend në anëtar de fakto të asociuar të NATO-s, nëse jo të drejtpërdrejtë.

Oferta dhe refuzimi

Presidenti zviceran Gi Parmelen kishte deklaruar më parë se vendi është i gatshëm të sigurojë një vend për bisedime paqësore për Ukrainën. Ambasadori rus në Bern, Sergej Garmonin, u përgjigj se Rusisë nuk i duhen „shërbimet e mira“ të Zvicrës, e cila, sipas Moskës, e ka humbur reputacionin e dikurshëm si shtet neutral i besueshëm. Arsyeja që e jep diplomati është konkrete: Zvicra i miraton sanksionet e BE-së.

Këtu ia vlen të ndalemi. Gjeneva nuk është vetëm një qytet me një liqen të bukur - është një institucion, një vend ku gjysmë shekulli u nënshkruan marrëveshje pikërisht sepse asnjë palë nuk mund të pretendonte se pritësi mbante anë. Raundi i fundit i bisedimeve trepalëshe mes Rusisë, SHBA-së dhe Ukrainës u mbajt pikërisht në Gjenevë, më 17 dhe 18 shkurt. Shefi i delegacionit rus, Vladimir Medinski, i përshkroi atëherë bisedimet si të vështira, por konstruktive.

Çfarë mbetet kur zhduket tryeza neutrale

Nëse shtatë muaj më vonë i njëjti vend nuk është më i pranueshëm, atëherë nuk ka ndryshuar Gjeneva - ka ndryshuar gatishmëria për t'u ulur. Neutraliteti është i dobishëm për atë që do marrëveshje dhe i papërshtatshëm për atë që do kohë. Refuzimi i vendit është mënyrë më e lirë për ta refuzuar bisedën sesa të thuhet hapur se nuk do të negociohet.

Pyetja që mbetet është praktike: cili qytet është i radhës? Çdo vend që paraqitet do të matet me të njëjtin kut - a vendos sanksione, a është në NATO, si ka votuar në ndonjë rezolutë. Me ato kritere lista e pritësve të pranueshëm ngushtohet te ato vende që kanë më së paku interes që bisedimet fare të kenë sukses.

Ballkani e njeh atë lojë përmendsh. Debati për vendin është mënyra më e vjetër për të shtyrë debatin për punën.