Dy sulme ndaj rrjetit elektrik në Gjermani brenda më pak se 24 orëve. Jo hakerë, jo digjitalë - njerëz që fizikisht mbërritën te kabllot dhe nënstacionet dhe i prenë. Ky është dallimi që shumëkush e humbet, dhe ai është vendimtar: nuk duhet të jesh shtet me ushtri kibernetike që të lësh qindra mijëra njerëz pa rrymë. Mjaftojnë një darë dhe një hartë.

Goditja e dytë ndodhi te një nënstacion pranë Këlnit. Persona të panjohur shkaktuan qëllimisht një qark të shkurtër në kabllot e tensionit të lartë, ndërsa disa blloqe të termocentralit në Bergheim mbetën të shkëputura nga rrjeti. Një ditë më parë, në Brandenburg në jug të Berlinit, një shpërthim shkatërroi linjat e tensionit pranë një termocentrali tjetër. Dy pika të ndryshme, dy landë të ndryshme, e njëjta metodë - dhe pikërisht prandaj hetimi i shikon dy rastet së bashku.

Herbert Rojl, ministër i Punëve të Brendshme i Rajnës së Veriut-Vestfalisë, nuk iku nga fjala „sabotazh“. „Sipas njohurive aktuale, supozojmë se bëhet fjalë për një sulm të kryer ose nga kryerës të huaj, ose nga njerëz të skenës së ekstremit të majtë“, deklaroi ai, duke shtuar se për momentin asgjë nuk përjashtohet. Të dy hetimet zhvillohen si vepra kundër rendit kushtetues të Gjermanisë - formulim që në të drejtën gjermane do të thotë se rasti nuk është më dëmtim i zakonshëm i pronës.

Tri versione, asnjë i konfirmuar

Shërbimet gjermane aktualisht punojnë me tri hipoteza: Rusia, ekstremistë vendorë të majtë, ose një sulm i koordinuar ndaj infrastrukturës kritike nga një palë e tretë. Kjo është pothuajse e gjithë paleta - që do të thotë se, të paktën për momentin, nuk dinë. Dhe kur një shtet me burimet e Gjermanisë pranon se nuk di kush ia pret linjat e tensionit, kjo në vetvete është lajm.

Marrëdhëniet mes Berlinit dhe Moskës janë në nivelin më të ulët prej vitesh, që kur Gjermania nisi hapur të akuzojë se Rusia zhvillon operacione hibride në territorin e saj. Të njëjtën ditë kur ndodhi sulmi i dytë sabotues, marina gjermane testoi një raketë balistike izraelite me rreze veprimi prej rreth 500 kilometrash. Ky është përgjigje që thotë më shumë se çdo deklaratë - Berlini nuk sillet më si një vend që vetëm komenton.

Dhe pika që rrallë thuhet me zë: një nënstacion nuk është bazë ushtarake. Nuk ka mure, nuk ka roje, nuk ka radar. Ka qindra sish nëpër çdo shtet evropian, dhe shumica janë të rrethuara me rrjetë teli dhe një dry. Nëse dy njerëz me vegla bazë mund të shkëpusin blloqe të një termocentrali në një nga vendet më të pasura në botë - çfarë e mbron të njëjtin nënstacion në Ballkan?

Pyetja nuk është aq retorike sa duket. Infrastruktura e rajonit është më e vjetër, më dobët e mbikëqyrur dhe tashmë disa herë ka rënë për arsye krejt prozaike - stuhi, kabllo e vjetër, mbingarkesë e papritur. Dallimi mes defektit dhe sulmit është i rëndësishëm për hetimin. Për njeriun që rri në errësirë, ai dallim nuk do të thotë asgjë.