Një mëngjes në Moskë që ende vazhdon. Një seri shpërthimesh në kryeqytetin rus dhe rrethinat, gjatë natës dhe orëve të para të mëngjesit të 17 majit, aktivizoi sirenat dhe ikjen kaotike të banorëve nga zonat e zakonshme të banimit. Sipas të dhënave të konfirmuara - 3 të vdekur, 16 të plagosur. Shifrat në situata të tilla gjithmonë rriten në orët në vijim.

Një valë dronësh ukrainas goditi Moskën dhe periferitë Khimki, Mytishchi, Zelenograd dhe Krasnogorsk. Mbrojtja kundërajrore ruse gjoja ka rrëzuar 124 dronë rreth kryeqytetit - një shifër që në vetvete flet për shkallën e sulmit. Aeroporti Sheremetjevo ndërpreu përkohësisht operacionet.

Viktimat janë shembull klasik se si „mbrojtja e suksesshme” nuk do të thotë zero dëme. Një grua humbi jetën në Khimki kur një dron goditi një shtëpi private. Dy burra në Mytishchi u vranë nga mbetjet e një droni të rrëzuar që ranë në një kantier ndërtimi. Ky është realiteti i mbrojtjes ajrore: edhe kur sistemi funksionon, diçka bie. Dhe ajo diçka bie mbi njerëzit që përpiqen të jetojnë normalisht.

Kryetari i Moskës në një konferencë telefonike për shtyp deklaroi: „Janë regjistruar dëme të vogla në vendet e goditjes”. Kjo është komunikim standard me ton të ulët i autoriteteve ruse - që funksionon në qytet, nuk funksionon në periferi. Zhurmat e shpërthimeve në Mytishchi, pamjet e blloqeve të banimit në flakë dhe tre trupa nuk janë „dëme të vogla”.

Lufta ka arritur pikën në të cilën sulmet ndaj qyteteve kryesore ruse nuk janë më lajm. Janë rutinë. Kjo është ajo që e habit botën - jo vetë sulmi, por normalizimi i sulmit. Ballkani, që mbijetoi bombardimin e tij në vitet 90, e kupton këtë më mirë se të tjerët. Në fillim të duket katastrofike. Pastaj është e përditshme. Dhe në një moment të duket normale. Kjo është fitorja më e madhe e luftës - kur tmerri bëhet rutinë.