Shtatë muaj pauzë, harduer i ri, vend i ri lansimi - dhe një skenar i vjetër i njohur. SpaceX lansoi me sukses raketën e saj të përditësuar Starship V3 për herë të parë nga Starbase në Teksas, të enjten në mbrëmje me kohë lokale. Faza e sipërme u nda, misioni orbital vazhdoi. Busteri ishte në grupin më pak me fat.

Raketa 124 metra e lartë u ngrit pikërisht në kohën e planifikuar. Ndarja e fazës së sipërme nga Super Heavy busteri kaloi pa problem. Pastaj, kur busteri duhej të kthehej drejt vendit të lansimit, motorët refuzuan të rinisnin për udhëtimin më të gjatë drejt shtëpisë. Busteri ra i pakontrolluar në Gjirin e Meksikës dhe ka të ngjarë të ketë shpërthyer me përplasjen në ujë.

Faza e sipërme u soll më seriozisht. Humbi një nga gjashtë motorët Raptor gjatë ngjitjes - jo ideal, por brenda tolerancave. Me pesë të mbeturit, vendosi me sukses 20 satelitët e simuluar Starlink plus dy satelitë vëzhgimi të modifikuar. I gjithë misioni përfundoi me një ulje të simuluar në Oqeanin Indian, pas së cilës raketa u rrokullis dhe shpërtheu - pikërisht siç ishte parashikuar në plan.

Për SpaceX, ky është një test i rëndësishëm i harduerit të ri V3 dhe i vendit të ri të lansimit në Starbase. Nga tetori 2025, asnjë Starship nuk ka fluturuar, dhe kompania duhej të dëshmonte se konfigurimi i ri funksionon. Nga katër perspektivat (vendi i lansimit, busteri, faza e sipërme, vendosja e satelitëve), tri mund të numërohen si të kaluara.

Pyetja tani është nëse SpaceX mund ta zgjidhë problemin e rinisjes së motorëve të busterit para testeve të ardhshme. Dizajni „chopstick" për të kapur busterin gjatë kthimit është thelbi i ripërdorshmërisë së Starship - pa të, kostoja për fluturim hidhet me dhjetëra miliona dollarë. Maskut i ka mbetur diçka për të dëshmuar, dhe ende ka kohë. Ende.