Prokuroria themelore publike e Manastirit do të hetojë rastin e Stefan Popovskit, mësues i edukatës figurative në shkollën fillore „Todor Angelevski" në Manastir, i cili gjithë vitin ka mbajtur orë dhe ka shkruar nota pa qenë i paguar. Saktësisht: u largua nga puna më 29 janar 2025 - pa iu thënë. Dhe ka vazhduar të punojë.

Rasti nuk i ngjan asnjë abuzimi pune të njohur. Popovski, që nga viti 2020 punon në tri shkolla në Manastir - „Goce Delçev", „Kole Kaninski" dhe „Todor Angelevski" - ka kontrata të rregullta me dy të parat deri më 31 gusht 2026. Por në të tretën - „Todor Angelevski" - ish-drejtoresha Natasha Shvigir nënshkroi shkarkimin në fund të janarit 2025, pa nënshkrimin e tij. Popovski nuk u njoftua kurrë. Drejtoresha aktuale Gordana Jonaçik nuk ka dhënë shpjegim pse vazhdoi t'i caktonte orë.

Si mund të mbajë dikush mësim gjithë vitin pa pagesë? Popovski kishte qasje në e-ditarin. Shkruante nota. Shkonte në këshillin mësimor. Nënshkruante për praninë. Mbante evidencë - të gjitha funksionet e një mësuesi të punësuar rregullisht. Dhe askush - as drejtori, as inspektori, as sektori komunal për arsim, as inspektorati shtetëror - nuk vuri re.

Popovski u drejtua kur kërkoi paratë e fituara dhe stazhin - dhe një javë më vonë u largua formalisht nga puna. Kjo është një deklaratë me dy lexime. E para - sistemi ka funksionuar me inerci, pa askush që të ndjekë vërtet statusin e atij mësuesi. E dyta - kur kërkoi shpjegim, reagimi ishte ta heqin në heshtje, jo t'i shpjegojnë procesin. Të paktën këtë e tregojnë dokumentet.

Tani janë përfshirë disa institucione. Ministria e Arsimit thotë se nuk ka qenë e njoftuar deri në publikimin e rastit - „shkollat fillore janë nën juridiksionin e komunave". Inspektori komunal, Inspektorati Shtetëror i Arsimit dhe Inspektorati i Punës janë njoftuar me kërkesë të kryetarit të Manastirit. Vetë kryetari ka njoftuar shkarkimin e drejtoreshës nëse akuzat konfirmohen.

Pyetja që duhet të mbetet e hapur - dhe që ndoshta është tragjedia më e madhe e kësaj historie - është nëse Popovski nuk është i vetëm. Sa mësues të tjerë, infermiere, nëpunës komunalë në Maqedoni punojnë në „zonë gri" ku statusi nuk është nënshkruar ose është nënshkruar njëanshëm, dhe ata vetë paguajnë për punën? Në një vend ku stazhi shpesh mbahet me dorë në një dosje në dollap, dhe ku çdo ndryshim drejtori mund të jetë mundësi për ta ndërprerë marrëdhënien e punës pa dijeninë e punëtorit - ky shembull nuk është i izoluar. Është test për strukturën inspektuese. A do të dëshmojë që mund të funksionojë - apo se nuk mund?