Njëmbëdhjetë fshatra të Strugës prej 24 gushtit mbetën pa transport publik. Jo për shkak të borës, jo për shkak të vërshimeve, jo për shkak të një defekti - por për shkak të një fature të papaguar. Transportuesit e ndërprenë qarkullimin pasi me vite ofruan një shërbim që komuna nuk e paguante.

Koha është ajo që e bën këtë histori therëse. Ndërprerja vjen pikërisht një javë para fillimit të vitit shkollor. Fëmijët e këtyre fshatrave të hënën duhet të nisen për në shkollë, ndërsa automjeti që i merr nuk punon më.

Transportuesit kërkojnë pagesën e borxheve të mbetura brenda 15 ditësh, si dhe rishikim e korrigjim të çmimeve sipas zonave në përputhje me kushtet reale ekonomike. Kërkesat i dorëzuan që muajin e kaluar. Meqë zgjidhje nuk pati, e ndaluan ngasjen. Thonë se me muaj e mbajtën shërbimin edhe përkundër pagesave të parregullta - praktikisht duke e financuar transportin publik me para të veta.

55 apo 60 mijë euro, varet kë pyet

Kryetari i Strugës, Mendi Qyra, konfirmon se komuna ka borxhe, por thekson se janë të trashëguara nga pushteti i mëparshëm lokal. Sipas tij, borxhi vetëm për transportin e nxënësve në shkollat fillore arrin 3.432.000 denarë, pra rreth 55 mijë euro. Në një vend tjetër i njëjti kryetar përmend shifrën 60 mijë euro.

„Kërkesa nga ana e tyre është të paguhet borxhi i vjetër, shumëvjeçar prej 55 mijë eurosh. Pagesat realizohen në etapa. Që nga ardhja ime si kryetar, nga buxheti komunal janë paguar tashmë rreth një milion e gjysmë denarë“, thotë Qyra. Ai premton se detyrimet do të shlyhen - por për dy deri në tre muaj, jo për 15 ditë.

Transportuesit thonë se ai propozim për ta është i papranueshëm. „Ne nuk mund të durojmë as edhe një muaj, e jo më tre muaj të presim në një situatë kur është shtrenjtuar karburanti dhe pjesët e këmbimit. Komuna është e detyruar t'u sigurojë banorëve transport. Ka edhe të moshuar, ka fëmijë që shkojnë në shkollë. Prandaj duhet të ketë zgjidhje tani“, thotë njëri prej shoferëve.

Një pjesë e tyre tashmë kanë hequr dorë plotësisht. Transportuesit nga Moroishta, Llozhani dhe Radozhda thonë se nuk do ta vazhdojnë veprimtarinë as pasi t'u paguhet borxhi. Kjo do të thotë se edhe kur fatura të shlyhet, këto fshatra nuk kanë zgjidhje të garantuar.

„Borxh i trashëguar“ është mbrojtja që e dëgjojmë nga çdo pushtet i ri lokal në këtë shtet, dhe ajo është gjithnjë e saktë dhe gjithnjë e parëndësishme për njeriun që pret autobusin. Borxhi nuk është trashëguar vetëm nga kryetari i mëparshëm - e kanë trashëguar edhe banorët, të cilët tani e paguajnë me faktin që fëmijët e tyre nuk kanë transport deri te shkolla. Pyetja nuk është e kujt është faji. Pyetja është pse në buxhetin e një komune të tërë shuma prej 55 mijë eurosh zvarritet me vite, dhe zgjidhet vetëm pasi autobusët të ndalen.