Единаесет струшки села од 24 август останаа без јавен превоз. Не поради снег, не поради поплава, не поради дефект – туку поради неплатена сметка. Превозниците го прекинаа сообраќајот откако со години воделе услуга што општината не ја плаќала.

Времето е она што ја прави приказната остра. Прекинот доаѓа точно една недела пред почетокот на учебната година. Децата од овие села во понеделник треба да тргнат на училиште, а возилото што ги носи веќе не работи.

Превозниците бараат исплата на заостанатите долгови во рок од 15 дена, како и ревизија и корекција на цените по зони согласно реалните економски услови. Барањата ги доставиле уште минатиот месец. Бидејќи решение немало, го запреле возењето. Велат дека со месеци ја одржувале услугата и покрај нередовните исплати – практично финансирајќи го јавниот превоз со сопствени пари.

55 или 60 илјади евра, зависи кого ќе прашате

Градоначалникот на Струга Менди Ќура потврдува дека општината има долгови, но нагласува дека се наследени од претходната локална власт. Според него, долгот само за превозот на учениците во основните училишта изнесува 3.432.000 денари, односно околу 55 илјади евра. На друго место истиот градоначалник ја наведува бројката од 60 илјади евра.

„Барањето од нивна страна е да се исплати стариот, долгогодишен долг од 55 илјади евра. Плаќањата се реализираат етапно. Од моето доаѓање како градоначалник, од општинскиот буџет веќе се исплатени околу еден и пол милион денари“, вели Ќура. Тој ветува дека обврските ќе се подмират – но за два до три месеци, не за 15 дена.

Превозниците велат дека тој предлог за нив е неприфатлив. „Ние не можеме да издржиме уште еден месец, а не пак три месеци да чекаме во ситуација кога е кренато горивото, резервните делови. Општината е должна на жителите да им обезбеди превоз. Има и повозрасни, има деца кои одат на училиште. Затоа мора да има решение сега“, вели еден од возачите.

Дел од нив веќе се откажале целосно. Превозниците од Мороишта, Ложани и Радожда велат дека нема да продолжат со дејноста ниту откако ќе им биде исплатен долгот. Тоа значи дека и кога сметката ќе биде подмирена, овие села немаат гарантирано решение.

„Наследен долг“ е одбрана што ја слушаме од секоја нова локална власт во оваа држава, и таа секогаш е точна и секогаш е ирелевантна за човекот што чека автобус. Долгот не е наследен само од претходниот градоначалник – тој е наследен и од жителите, кои сега го плаќаат со тоа што нивните деца немаат превоз до училиште. Прашањето не е чија е вината. Прашањето е зошто во буџет од цела општина сумата од 55 илјади евра се влече со години, а се решава дури откако автобусите застанат.