Shkollat e mesme në Shkup marrin kabinete të reja për matematikë dhe fizikë, laboratorë për kimi dhe biologji, panele interaktive dhe - një serrë të zgjuar me sensorë dhe stacion meteorologjik. Nëse e gjithë kjo funksionon siç është premtuar, nxënësi shkupjan i mesëm këtë vjeshtë do ta mësojë fizikën ndryshe nga babai i tij.

Kryetari i Qytetit të Shkupit, Orce Gjorgjievski, informoi se është në rrjedhë rregullimi i kabineteve, të cilat marrin pajisje të reja mësimore, mjete didaktike, teknologji interaktive dhe mobilje shkollore të përshtatura nevojave bashkëkohore.

Ideja, të paktën në letër, është e saktë. „Në vend që ligjet e fizikës dhe konceptet matematikore të mësohen vetëm përmes formulave të shkruara në dërrasë, nxënësit do të mund t'i kuptojnë dhe t'i provojnë përmes modeleve reale, matjeve të sakta dhe eksperimenteve praktike“, thotë Gjorgjievski. Me panelet interaktive, konceptet e ndërlikuara shkencore do të mësohen përmes videove, simulimeve dhe modeleve tredimensionale.

Serra është pjesa më interesante

Elementi më pak i pritur i gjithë projektit është njëkohësisht edhe më i miri. Po ndërtohet një serrë e zgjuar që do të shërbejë si laborator shkollor, e pajisur me sensorë dhe mikrokontrollerë për ndjekjen dhe rregullimin e temperaturës, lagështisë së tokës, ujitjes dhe ushqyerjes. Një pjesë e sistemeve do të mund të ndiqet dhe menaxhohet përmes një aplikacioni në telefon të mençur.

Brenda serrës do të vendosen një stacion meteorologjik dhe një agrostacion profesional, përmes të cilëve nxënësit do të mund të mbledhin dhe analizojnë vetë të dhëna për kushtet e motit dhe të tokës. Serra do të punojë gjatë gjithë vitit, me kultura kopshtarie, pemtarie dhe lulesh - nga fidani deri te bima e zhvilluar plotësisht.

Kjo është pikërisht ajo që i mungon arsimit të mesëm maqedonas: një vend ku fizika, biologjia, programimi dhe bujqësia nuk janë katër lëndë të veçanta, por një e njëjta gjë e parë nga kënde të ndryshme. Bujqësia është edhe dega më e madhe ekonomike ku një dije e tillë paguhet drejtpërdrejt.

Tani vjen pjesa e vështirë

Pajisja e klasave është projekt i dukshëm. Fotografohet bukur, pritet shiriti, publikohet. Ajo që ndodh më pas është më e vështirë dhe askush nuk e xhiron.

Një panel interaktiv pa një mësimdhënës të trajnuar ta përdorë është një televizor i shtrenjtë. Një laborator kimie pa reagentë në buxhetin e vitit të ardhshëm është një dhomë e bukur me shishe qelqi. Një serrë me sensorë kërkon dikë ta mirëmbajë kur sensori të prishet në shkurt.

Asnjë prej këtyre nuk është argument kundër investimit - përkundrazi, investimi është i nevojshëm dhe vonon me vite. Është vetëm një kujtesë se projekti nuk përfundon kur pajisja futet në klasë. Atëherë në të vërtetë fillon.

Viti shkollor fillon për disa ditë. Atëherë do të shihet sa nga kjo është e gatshme dhe sa është ende „në rrjedhë“.