Kur një yll i kalibrit të Victor Wembanyama-s del para gazetarëve dhe thotë „unë e hodha atë top, unë gabova“, kjo është rrallësi në botën e NBA-së ku faji zakonisht hidhet te gjyqtarët, te kalendari, te gjithçka përveç vetes. Por San Antonio e humbi ndeshjen e dytë finale me 104:105 nga New York Knicks, dhe francezi nuk kërkoi ku të fshihej.

Situata që e mundon: trembëdhjetë sekonda para fundit, pas një gjuajtjeje të humbur të Jalen Brunson, Wembanyama e kapi kërcimin dhe në vend që ta qetësonte lojën, e shtyu topin në tranzicion dhe ia pasoi Stephon Castle-it - i cili ishte me shpinë, nuk po shihte, dhe topi u kthye nga shpatullat e tij. Një pozicion i tërë sulmi, i hedhur për dy sekonda moskuptimi.

„A do të pendohem? Po, sigurisht. A do ta përdor si karburant për ndeshjen tjetër? Absolutisht“, tha Wembanyama. Tingëllon mirë në një konferencë për shtyp. Por Spursi tani po nxjerr veten nga një gropë 0:2 në seri, dhe historia e NBA-së nuk është e mëshirshme ndaj ekipeve që e humbin atë epërsi.

Shifrat e Wembanyama-s nuk ishin të këqija - 29 pikë, nëntë kërcime dhe katër blloqe. Problemi është se në finale, kur kundërshtari quhet Knicks dhe kur seria zhvendoset në New York për ndeshjen e tretë dhe të katërt, „nuk ishin të këqija“ nuk mjafton. San Antonio bëri një kthim nga 14 pikë mbetje në çerekun e fundit dhe sërish përfundoi me humbje - që dhemb dyfish.

Knicks tani janë dy fitore larg fundit të një thatësire prej më shumë se gjysmë shekulli. Për Spursin mbetet vetëm matematika që çdo tifoz e urren: të paktën një fitore në New York, ose seria mbaroi para se të kthehen në shtëpi.