Finalja e NBA-së mes San Antonios dhe Nju Jorkut mori një dramë të re, dhe ajo nuk vjen nga rezultati por nga kartoni disiplinor i Viktor Vembanjamës. Qendra franceze ka grumbulluar pikën e tretë nga faulle flagrante për këtë postsezon - edhe një, dhe automatikisht humbet ndeshjen e radhës finale.

Momenti kontestues erdhi në çerekun e tretë të ndeshjes së katërt. Duke mbrojtur një aksion të Niksit, Vembanjama tundi krahun e djathtë dhe e kapi Karl-Entoni Taunsin me bërryl në fytyrë. Gjyqtarët fillimisht e vlerësuan si faull të zakonshëm, pastaj pas shqyrtimit të pamjeve e ngritën në flagrant 1. Taunsi mbeti në parket disa sekonda - mjaftueshëm sa arena të heshtte.

I pyetur nëse kjo do ta ndryshojë stilin e tij tani që është një hap larg suspendimit, francezi nuk u bë diplomat. „Kuptohet që do të jem pak më i kujdesshëm, por s'ka shumë për të ndryshuar", tha ai. Me fjalë të tjera - i njëjti Vembanjama, vetëm me një sy te gjyqtarët.

Dhe kjo nuk është hera e parë këtë postsezon. Në gjysmëfinalen e Konferencës Perëndimore kundër Minesotës mori një flagrant 2 dhe një suspendim automatik pas një goditjeje të fortë ndaj Naz Ridit, edhe pse më vonë i shmangu ndëshkimin e mëtejshëm. Në ndeshjen e tretë finale sërish e shtyu fort Xhejlen Bransonin - pa ndëshkim, por me shumë pyetje.

Këtu është vija e hollë mbi të cilën ecën çdo mbrojtës dominues. Agresiviteti është pjesë e lojës që e bën Vembanjamën atë që është, por kur çdo kontakt shihet nën lupë në finale, një tundje mund ta nxjerrë nga ndeshja më e rëndësishme e sezonit. Liga e shikon, kundërshtarët e dinë, kurse ai thotë se nuk do të ndryshojë. Sa gjatë mund të mbetet e papaguar ajo faturë?