Gjashtëdhjetë e tre vjet kaluan nga tërmeti katastrofik që në vitin 1963 e rrafshoi Shkupin. Për të shënuar përvjetorin, Qyteti i Shkupit organizoi diçka më shumë se një kurorë dhe një fjalim - një xhiro panoramike falas të qytetit me autobus të hapur, në të cilën qytetarët patën mundësinë ta njohin Shkupin siç ishte para katastrofës.

Me autobus panoramik dhe udhëheqje profesionale nga udhërrëfyesit e Shoqatës Maqedonase të Udhërrëfyesve Turistikë dhe Shoqëruesve, shkupjanët u nisën në një udhëtim nëpër kohë. Rrëfime për objektet që u shembën, për vendet që formësuan pamjen e dikurshme të qytetit, për jetën para 26 korrikut 1963 - gjithçka që sot ekziston vetëm në fotografi të vjetra dhe në kujtesën e më të vjetërve. Nisja ishte nga Porta „Makedonija”.

„Shkupi është një qytet që e ktheu tragjedinë në forcë, dhe kujtimet në themel mbi të cilin e ndërton të ardhmen e vet”, shkroi kryetari i qytetit Orce Gjorgjievski. Dhe në ato fjalë ka të vërtetë - pak qytete në botë e njohin kaq mirë ndjesinë e detyrimit për t'u rindërtuar nga rrënojat, dhe pak dinë kaq mirë sa e brishtë është kufiri mes një dite normale dhe një katastrofe.

Nisma të tilla, përtej çdo politike, kanë vlerë. Sepse kujtesa nuk është automatike - ajo kultivohet ose humbet. Çdo brez që rritet pa e ditur si dukej Shkupi i vjetër, ku qëndronin ndërtesat që ranë, sa shumë u humb për disa sekonda, është një brez të cilit i mungon një pjesë e identitetit të vet. Autobusi panoramik nuk do t'i kthejë ndërtesat e humbura. Por mund ta kthejë atë që vlen njësoj - rrëfimin për to, dhe kujtimin se pse qyteti që kemi sot duket pikërisht kështu.