Këtë mëngjes në qendër të Shkupit po zhvillohej një skenë që rrallë e shohim - një zjarrfikëse me shkallën e nxjerrë, e parkuar para Muzeut të Qytetit të Shkupit, dhe zjarrfikësit lart, në lartësi, po riparonin diçka të pazakontë për profesionin e tyre: orën në fasadë. Nga stuhia disa ditë më parë, akrepi që tregon minutat ishte dëmtuar, dhe koha e qytetit u ndal.

Ka diçka thuajse simbolike në atë pamje. Ora e Muzeut të Qytetit të Shkupit nuk është një orë e zakonshme - është ndërtesa e stacionit të vjetër hekurudhor, ora e së cilës është ngrirë në 5:17 të mëngjesit, momenti kur tërmeti i vitit 1963 goditi qytetin. Ajo që u prish nga stuhia ishte ora funksionale në fasadë, jo ai monument historik - por kujtimi se koha dhe dëmet ecin bashkë në këtë ndërtesë vështirë të shpërfillet.

Ora, sigurisht, nuk ishte viktima e vetme e stuhisë. Nga stuhia u dëmtuan edhe shumë objekte me rëndësi jetike - mes tyre kompleksi „Vili Vodno”, baza policore e aeroportit në Petrovec, objekti „Nova Makedonija”, si dhe ndërtesat e Ministrisë së Financave, Ministrisë së Bujqësisë dhe Prokurorisë Publike. Ndjeshëm i dëmtuar është edhe pishina e notit në Qendrën Sportive „Boris Trajkovski”.

Parë nga afër, riparimi i një ore duket si një imtësi në një det pasojash. Por pikërisht detaje të tilla tregojnë se si një qytet përballet me krizën. Kur zjarrfikësit gjejnë kohë, në mes të pastrimit të pemëve të rrëzuara dhe çative të dëmtuara, të kthejnë akrepin e orës së qytetit - kjo është shenjë se dikujt i intereson edhe forma, jo vetëm thelbi. Shkupi, një qytet që di ç'do të thotë t'i ndalet koha, të paktën këtë herë e ktheu shpejt.