Bu sabah Üsküp merkezinde nadiren gördüğümüz bir sahne yaşanıyordu - merdiveni uzatılmış bir itfaiye aracı, Üsküp Şehir Müzesi'nin önüne park etmiş, ve itfaiyeciler yukarıda, yükseklikte, meslekleri için sıra dışı bir şeyi onarıyorlardı: cephedeki saati. Birkaç gün önceki fırtınadan, dakikaları gösteren akrep hasar görmüştü, ve şehrin zamanı durmuştu.

O görüntüde neredeyse simgesel bir şey var. Üsküp Şehir Müzesi'nin saati sıradan bir saat değil - eski tren istasyonunun binası, ki saati sabah 5:17'de donmuş durumda, 1963 depreminin şehri vurduğu an. Fırtınanın kırdığı şey cephedeki çalışan saatti, o tarihi anıt değil - ama zaman ile yıkımın bu binada bir arada gittiği hatırlatması gözden kaçırılması zor.

Saat, elbette, fırtınanın tek kurbanı değildi. Fırtına hayati öneme sahip birçok binaya da zarar verdi - aralarında „Vili Vodno” kompleksi, Petrovec'teki havalimanı polis üssü, „Nova Makedonija” binası, ayrıca Maliye Bakanlığı, Tarım Bakanlığı ve Kamu Savcılığı binaları. „Boris Trajkovski” Spor Merkezi'ndeki yüzme havuzu da hatırı sayılır ölçüde hasar gördü.

Yakından bakıldığında, tek bir saatin onarımı bir sonuçlar denizinde önemsiz bir ayrıntı gibi görünüyor. Ama tam da böyle ayrıntılar bir şehrin krizle nasıl baş ettiğini anlatır. İtfaiyeciler, devrilen ağaçları ve hasarlı çatıları temizlerken şehir saatinin akrebini geri getirmeye vakit bulduğunda - bu, birinin yalnızca öze değil, biçime de önem verdiğinin işaretidir. Zamanın durmasının ne demek olduğunu bilen bir şehir olan Üsküp, en azından bu kez onu hızla geri aldı.