Aralarında Makedonya'nın da olduğu yirmi iki devlet, İran'a ortak bir uyarı gönderdi. Suçlama ağır: Tahran'ın, başka ülkelerin topraklarında - Avrupa, Kuzey Amerika ve Avustralya genelinde - cinayetler ve terör saldırıları gerçekleştirmek için uluslararası ve yerel suç çetelerini kiraladığı bir kampanya yürüttüğü.

İmzacılar listesi kendi adına konuşuyor - Arnavutluk, Avustralya, Belçika, Britanya, Bulgaristan, Kanada, Çekya, Danimarka, Estonya, Fransa, Finlandiya, Almanya, İrlanda, Letonya, Litvanya, Hollanda, Yeni Zelanda, Makedonya, Norveç, Portekiz, İsveç ve ABD. Bu kadar farklı ülke aynı bildiriyi imzaladığında, bunun arkasında genelde diplomatik nezaketten daha ciddi bir şey vardır.

Hedefler, uyarıya göre, rastgele değil. Saldırı altında olanlar; Britanya, Belçika ve Hollanda'daki Yahudi cemaatleri ile sürgündeki İranlı ve Amerikalı muhalif gazeteciler. Radikal grup HAYI, Yahudilere yönelik bıçaklı saldırıları ve kuzey Londra'daki sinagoglarda çıkarılan yangınları üstlendi. Avustralya en ileri gitti - İran büyükelçisini sınır dışı etti ve Tahran'daki büyükelçiliğini kapattı; İran'ı, Melbourne'deki bir sinagogda ve Sidney'deki bir koşer kafede çıkan yangın da dâhil, antisemitik saldırılar emretmekle resmen suçladıktan sonra.

„Topraklarımızdaki insanlara yönelik cinayet, kaçırma, taciz, sindirme girişimleri ya da başka türden saldırılar, ulusal egemenliği ve uluslararası normları doğrudan zayıflatıyor. Bu eylemler derhal son bulmalı“, deniyor ortak açıklamada.

Bu neden tam da bizim için önemli? Çünkü Makedonya yan bir gözlemci değil - imzacılar listesinde. Bu, devletimizin de en azından kâğıt üzerinde Tahran'a gözlerini kapatmayacaklarını söyleyenler arasında sayıldığı anlamına geliyor. Geriye kalan soru, imzanın arkasında, böyle bir tehdit bir gün daha yakına geldiğinde onu tanıyabilecek kapasitenin de olup olmadığı - çünkü küreselleşmiş bir dünyada „başka toprak“ her zamankinden daha esnek.