2026 yılının ikinci çeyreğine ait veriler Avrupa'nın ekonomik haritasını tersine çevirdi. Avrupa Birliği'nde en hızlı büyüyen ekonomi, gayrisafi yurt içi hasılada yüzde 3,9'luk çeyreklik büyümeyle İrlanda. Onun çok gerisinde yüzde 1,7 ile Litvanya ve yüzde 1,4 ile İsveç geliyor.

En büyük üç ekonomi - Almanya, Fransa ve İtalya - ise yüzde 0,2 büyüyor. Her biri ayrı ayrı.

Belçika ve Avusturya yerinden kımıldamadı: sıfır.

Euro Bölgesi ortalaması çeyreklik yüzde 0,4, yıllık yüzde 1,0. Birliğin tamamı için rakamlar yüzde 0,5 ve 1,2.

Neden İrlanda

İrlanda'nın sonucu gökten düşmüyor. Bu ülke yıllardır büyük Amerikan çokuluslu şirketlerinin Avrupa adresi - düşük vergiler, Birlik pazarına erişim, İngilizce, gelişmiş teknoloji ve ilaç sektörü. O şirketler geliri kayda geçirdiğinde İrlanda'nın GSYH'si sıçrıyor.

Ama aynı bağımlılık, bu rakamın iki gözle okunması gerektiği anlamına geliyor. Büyüme bir daralma döneminin ardından geliyor ve büyük ölçüde şirketlerin faaliyetini yansıtıyor, İrlandalı hanehalkının yükselen yaşam standardını değil. İrlanda kâğıt üzerinde, vatandaşının kendi evinde hissettiğinden daha hızlı büyüyor.

Dağılımın anlattığı

Bütün çeyreğin arkasında, sıralamadan daha değerli yapısal bir gerçek var: ikinci çeyrekteki büyümeyi net ihracat taşıdı, tüketim yavaşladı, yatırımlar düştü. Bir ekonomi vatandaşları harcadığı ve şirketleri yatırım yaptığı için değil de ihracat yaptığı için büyüyorsa, bu ince bacaklar üzerinde duran bir büyümedir.

Balkanlar için hikâyenin doğrudan bir bağlantısı var. Almanya, Fransa ve İtalya bölgenin başlıca ihracat pazarları ve çalışmaya gidenlerin başlıca varış noktaları. Bu üç ekonomi yüzde 0,2 büyüdüğünde buradaki tesislere gelen siparişler artmıyor, yeni yatırım konuşmaları da zorlaşıyor. Bu bir varsayım değil - rakamın doğrudan sonucu.

Yani küçük üye ülkeler bir kez daha büyüklüğün belirleyici olmadığını kanıtladı. Asıl soru şu: motorlar 0,2'de çalışırken, Avrupa ekonomisi üçer milyon nüfuslu birkaç ülkenin sırtında daha ne kadar büyüyebilir?