Ali Ahmeti bir televizyon programında, nadiren yan yana gelen iki şey yaptı: emekliliği düşündüğünü söyledi ve aynı nefeste erken seçim istedi.

Her iki ifade de tek bir röportajdan alınmış tam alıntı. Ve ikisi de DUI'nin durumu hakkında hiçbir parti açıklamasının söylemeyeceği bir şeyi söylüyor.

„Bunu düşünüyorum" - ve hemen ardından: parti arkadaşları erken olduğunu söylüyor

„Açıkçası ben şahsen bunu düşünüyorum, çünkü arkamda 25 yıllık siyaset ve tarih var. Sürekli faaliyet ve toplantılarla geçen bir hayat kendi yükünü taşıyor", dedi Ahmeti.

Sonra cümlenin her şeyi değiştiren ikinci yarısı geliyor: „Yine de parti arkadaşlarıma ve yoldaşlarıma danıştığımda, tutumları hâlâ erken olduğu ve varlığımın bundan sonra da zorunlu olduğu yönünde."

Balkan siyasetini izleyen herkes bu kurguyu anında tanır. Lider ayrılığını duyurmuyor - partisinin gitmesine izin vermediğini duyuruyor. Böylece iki şey aynı anda başarılır: kamuoyunun tepkisi ölçülür ve üzerinde uzlaşılan bir halef bulunmadığı teyit edilir.

Yüzde 83 yeni yönetim, aynı birinci adam

Ahmeti, partinin derin bir kadro tazelemesinden geçtiğiyle övündü - ona göre yönetim yapılarının yüzde 83'ünden fazlasını yeni ve genç isimler oluşturuyor.

Rakam etkileyici, ama işaret ettiğinin tam tersi bir ihtimali açıyor. Yönetimin yüzde 83'ü yenilenmişken halefiyet sorusu 25 yıl sonra hâlâ tek bir isimde duruyorsa, yenilenme belirleyici olduğu yer dışında her yerde olmuş demektir. İkinci düzeyin tazelenmesi geçiş değildir - bakımdır.

Erken seçim çağrısı

Aynı programda, „Click Plus"ta, Ahmeti erken parlamento seçimlerinin en iyi çözüm olacağını değerlendirdi. Ona göre büyük ihtimalle bu yıl değil gelecek yıl olacaklar, ama partisi her an hazır.

„İklim değişmeli; en büyük Makedon partisinin bile işlerin iyi gitmediğini anladığı kesin görünüyor bana. Yarın yapılsalar, biz hazırız", dedi.

Seçim isteyen bir muhalefet partisi kendi başına haber değildir - iş tanımıdır. Asıl ilginç olan takvim: emeklilik üzerine yüksek sesle düşünen bir adam, kendisine bir dönem daha kazandıracak bir oylama istiyor. Seçimler gelecek yılsa ve o hâlâ başındaysa, „emekliliği düşünmek" tam da birilerinin tedirgin olup olmayacağını ölçmeye yetecek kadar sürmüş demektir.

İzlenmeye değer olan

Erken seçim bir partinin değil, meclis çoğunluğunun kararıdır ve bu ülkede bugüne dek hiçbir iktidar bileşimi, oyu düşerken gönüllü olarak sandığa gitmedi. Bu yüzden açıklama, gerçek bir öngörüden çok parti içi bir mesaj olarak ağırlık taşıyor.

Gerçek gösterge bir sonraki röportaj olmayacak; DUI'nin partiyi kimin yönettiği sorusuna Ahmeti'den başka bir isimle yanıt verdiği ilk sefer olacak. Yirmi beş yıl, bekleyen herkes için uzun bir süre.