Ajoblanco, bizim insanımızın hemen anlayacağı o Endülüs şeylerinden biri - soğuk badem çorbası, dünden kalma ekmek ve biraz sirke; bollukttan değil, yokluktan doğan bir yemek. Bu yaz bir aşçı ona şu an sezonunun zirvesinde olan bir malzeme ekliyor: kayısı. Ve birden o eski yoksul çorbası restorandan çıkmış gibi görünüyor.

Temeli basit ve tam da bu yüzden hatalara acımasız. Dört porsiyon için 180 gram çiğ, soyulmuş Marcona bademi, dünden kalma beyaz ekmeğin 80 gram içi, filizi çıkarılmış küçük bir diş sarımsak, 600 mililitre buz gibi soğuk su, 70 mililitre yumuşak zeytinyağı, 20 mililitre elma sirkesi, tuz ve taze çekilmiş karabiber gerekir.

Yöntem beceri değil, sabır ister. Ekmek on dakika suda ıslatılır, sıkılır, sonra bademler, sarımsak ve soğuk suyun bir kısmıyla birlikte yaklaşık üç dakika çekilir. Ardından suyun geri kalanı yavaşça eklenir, yağ ise ince bir iplik halinde dökülür - bütün sır burada, yoksa çorba olması gerektiği gibi bağlanmaz. Sonunda sirke, tuz, ve tamamen pürüzsüz olana dek çekilir. İpeksi doku isteyen ince bir süzgeçten geçirir.

İşte en önemli tavsiye: ajoblanco bir gün önceden yapılır. Buzdolabında geçirilen bir gece ona, taze yapılmış bir çorbanın kısaca sahip olmadığı bir kremamsılık, bir denge ve bir tat derinliği verir. Bazen en iyi yemek, beklemeyi bilendir.

Kayısı kreması için - beş olgun kayısı ikiye bölünür, çekirdeği çıkarılır, yumuşayana dek 190 derecede on beş dakika fırınlanır, sonra biraz yağ, birkaç damla limon ve bir tutam tuzla çekilir. Ve son olarak, kuyruğu bırakılarak soyulmuş on iki iri karides, kızgın bir tavada her yüzü yaklaşık otuz saniye mühürlenir.

Soğuk servis edilir: en altta ajoblanco, üstünde karidesler, kayısı kreması noktaları, taze kayısı parçaları, bir fesleğen yaprağı ve biraz pembe biber. Pahalı görünen ama badem, bayat ekmek ve biraz sabırla yapılmış bir yemek. Balkanlar bu hesabı ezbere bilir.