Meyveli gazpacho iyi bir fikir, ama çoğu kişi onu aynı şekilde mahvediyor: meyveyi her şeyle birlikte içine atıyor, sonra da tadının neden alınmadığına şaşırıyor. İspanya'nın en çok ödül almış şeflerinden Martin Berasategui, sorunun miktarda değil zamanlamada olduğunu açıklıyor.

Açıklaması, bu kadar basit bir şey için beklenmedik ölçüde teknik: „Kapta sirke, soğan, yeşil biber gibi çok agresif malzemeler var ve kirazları da koyarak yaptığım denemede o agresiflik meyvenin tadını yok etti.” Başka bir deyişle, meyve az olduğu için kaybolmuyor - kendisini bastıran bir şeye fazla uzun maruz kaldığı için kayboluyor.

Bu yüzden bütün sır, tarifle değil sabırla ilgili tek bir adımda. Doğranmış malzemeler karıştırılmadan önce buzdolabında sekiz saat dinlenmeli, meyve ise ancak en sonda giriyor. „Bu adım önemli, malzemelere marine olmaları için zaman tanımak; çünkü böylece her şey iyice çekiyor ve bol su bırakıyor” diyor şef.

Berasategui'nin tarifiyle kirazlı gazpacho

Gerekenler: küp doğranmış 1 kilogram olgun domates, 25 gram soğan, 15 gram yeşil biber, bir diş sarımsak, 100-150 gram ekmek içi, 10 gram şeri sirkesi, 100 gram kaliteli zeytinyağı, 200 gram çekirdeksiz kiraz, tuz. İsteğe bağlı: buz küpleri, kavun küpleri ve servis için fesleğen yaprakları.

Yapılışı: domatesleri, soğanı, biberi ve sarımsağı doğrayın ve ekmekle birlikte büyük bir kaba koyun. Sirkeyi ve yağı ekleyin, streç filmle örtün ve sekiz saat buzdolabında bekletin. Marine olduktan sonra her şeyi blendera aktarın, damak tadınıza göre tuzlayın, çekirdeksiz kirazları ekleyip karıştırın. Daha pürüzsüz bir doku için ince süzgeçten geçirin ve servise kadar buzdolabına geri koyun. Soğuk servis edin; birkaç bütün kiraz, kavun küpleri ve bir fesleğen yaprağıyla.

İki dakikada içilen bir şey için sekiz saat çok geliyor. Ama kirazlı gazpacho ile birinin içine kiraz attığı gazpacho arasındaki fark tam olarak bu. Bu akşam domatesleri doğrarsanız, yarın öğlen elinizde restoran işi gibi bir şey oluyor - üstelik beklemekten başka hiçbir şey yapmadınız.