Berlin net bir hayır dedi. Eski şansölye Gerhard Schröder Moskova ile Kiev arasında arabulucu olamaz - ve bunun nedeni deneyim eksikliği değil, Vladimir Putin ile kişisel dostluğunun aşırı büyük olması ve Rus enerji şirketleriyle çok uzun süren ilişkisi. Bir kaynağın dediği gibi: „Putin'in arkadaşı arabulucu olamaz."

Putin teklifi büyük kapıdan gönderdi. „Avrupalı politikacılar arasında, kişisel olarak Schröder'i muhatap olarak isterdim," dedi. Bu, üçlü işlevi olan bir cümle: Schröder'i diplomatik sahneye geri getirmek, Batı blokunu bölmek (çünkü Almanya'da bu fikir etrafında çatlaklar var), ve Moskova'nın görüşmeye hazır olduğu mesajını vermek - ama kendi şartlarında.

Almanya'nın koalisyon hükümeti şimdi bir alternatif öneriyor: cumhurbaşkanı Frank-Walter Steinmeier. Der Spiegel'e göre Steinmeier ve Schröder'in ortak arabuluculuğu fikri bile değerlendiriliyor - hükümet kaynağına göre „ilginç bir fikir". Çevirisi: Berlin teklifi tamamen reddetmek istemiyor, çünkü tamamen reddetmek Ukrayna ile ilgili tüm görüşmelerden vazgeçmek anlamına gelirdi.

SPD içinde (Schröder'in partisi) tablo bölünmüş. Adis Ahmetović diyor: „Her teklif ciddi şekilde analiz edilmelidir." Ralf Stegner ekliyor: böyle bir girişimi reddetmek „sorumsuzluk olur" eğer Avrupa'ya görüşmelerde yer veriyorsa. Schröder, şu anda 82 yaşında, ofisi aracılığıyla yorum yapmayı reddetti.

Balkan perspektifinden bu önemli. Ders: büyük Avrupa güçlerinin de Rusya konusunda iç bölünmeleri var. Almanya yaklaşımında „monolitik" değil. Ve bu, sürekli „neden Avrupa tek sesle konuşmuyor?" diye soran ülkelerimiz için öğretici bir şey. Cevap - çünkü Berlin bile tek sesle konuşmuyor.

Açık kalan soru: Putin aslında ne için arabulucu öneriyor? Bu zayıflık işareti mi, yoksa zaman kazanma manevrası mı? Yoksa basitçe taktik mi - reddedileceğini bilerek Schröder'i istemek, sonra pazarlık etmek zorunda kalacağın „daha kötü" birini önermek? Diplomasinin senaryoları vardır. Ve hiçbiri göründüğü gibi değildir.