Haziran 2026'da Ukrayna'nın Moskova altyapısına yönelik dron saldırılarının ardından bir analiz, Vladimir Putin'in neredeyse imkansız bir görevle karşı karşıya olduğunu öne sürüyor. Ukrayna güçleri, Kremlin'den yalnızca 16 kilometre uzaktaki rafinerileri vurdu, Rusya'nın üç katmanlı hava savunmasını delerek başkentin üzerinde kara duman bıraktı.

Paradoks acımasız. Rusya'nın bir zamanlar Ukrayna'ya fırlattığı aynı ucuz, seri üretim dronlar şimdi Moskova'yı vuruyor. Gece saldırıları yakıt tedarikini ve rezervlerini vuruyor, cephede bile hissedilen bir kıtlık yaratıyor. Ve her böyle görüntü, Kremlin'in onları ağlardan silme çabalarına rağmen daha da yayılıyor - analizin bilgi üzerindeki kontrolün çöküşü olarak tanımladığı bir durum.

İkilemin özü basit ama çözümsüz: Putin, zayıf görünmeden askeri zayıflıkları gidermek zorunda. NATO ile bir çatışmayı göze alamaz, nükleer tırmanış stratejik bir fayda getirmiyor ve Rus askeri üretimi zaten neredeyse azami kapasitede çalışıyor. Başka bir deyişle, tüm kapılar aynı yere çıkıyor - işlerin plana göre gitmediğinin itirafına.

Tarih, her Rus lider için rahatsız edici paralellikler sunuyor. Birinci Dünya Savaşı devrimi getirdi, Afganistan SSCB'nin dağılmasından önce geldi, Çeçenistan uzlaşmayla bitti. Analiz, yabancı kaynaklara dayanarak Putin'in 26 yıllık yönetimini bir zamanlar pragmatik, son dört yılı ise cephe yerinde dururken „askeri kazanımların inatçı peşinde koşma“ olarak tanımlıyor. Her şeyin üzerinde asılı duran soru, bir sistemin gerçeklik faturayı kesmeden önce kazandığını ne kadar süre rol yapabileceğidir.