Pas sulmeve ukrainase me dronë mbi infrastrukturën e Moskës në qershor të vitit 2026, një analizë pohon se Vladimir Putini përballet me një detyrë gati të pamundur. Forcat ukrainase goditën rafineri vetëm 16 kilometra nga Kremlini, duke shpuar mbrojtjen ajrore ruse trishtresore dhe duke lënë tym të zi mbi kryeqytetin.

Paradoksi është brutal. Të njëjtët dronë të lirë, të prodhuar masivisht, që Rusia dikur i hidhte mbi Ukrainën, tani godasin Moskën. Sulmet e natës godasin furnizimin dhe rezervat e karburantit, duke krijuar një mungesë që ndihet edhe në front. Dhe çdo pamje e tillë, pavarësisht përpjekjeve të Kremlinit për t'i fshirë nga rrjetet, përhapet më tej - gjë që analiza e përshkruan si rënie të kontrollit mbi informacionin.

Thelbi i dilemës është i thjeshtë, por i pazgjidhshëm: Putini duhet t'i adresojë dobësitë ushtarake pa dukur i dobët. Nuk mund të rrezikojë një përplasje me NATO-n, përshkallëzimi bërthamor nuk sjell dobi strategjike, ndërsa prodhimi ushtarak rus tashmë punon gati në maksimum. Me fjalë të tjera, të gjitha dyert çojnë në të njëjtin vend - pranimin se gjërat nuk po shkojnë sipas planit.

Historia ofron paralele të pakëndshme për çdo lider rus. Lufta e Parë Botërore solli revolucionin, Afganistani i parapriu shpërbërjes së BRSS-së, Çeçenia përfundoi me kompromis. Analiza, duke iu referuar burimeve të huaja, e përshkruan sundimin 26-vjeçar të Putinit si dikur pragmatik, ndërsa katër vitet e fundit si „kërkim kokëfortë të fitoreve ushtarake“ ndërsa fronti rri në vend. Pyetja që rri pezull mbi gjithçka është sa gjatë mund të bëjë sikur fiton një sistem para se realiteti ta arkëtojë.