3 Ağustos'ta, akşam saat sekiz sularında, Slovenya'da bir megavat-saat elektrik 717 euroydu. Hırvatistan'da yaklaşık 650, Sırbistan'da 550, Romanya'da 535, Macaristan'da 510. Aynı saatte Makedonya yaklaşık 217 euro, Bulgaristan ise yaklaşık 290 euro seviyesindeydi. Fark küçük değil - üç kat.

Bayrak çıkarılmadan önce nedenini okumaya değer. Makedonya o gün komşularından daha akıllı bir şey yaptığı için daha iyi geçmedi. Daha iyi geçti, çünkü tüketim ve üretim profili o gün kuraklık ve sıcaklığın dikte ettiği bölgesel bir krize daha elverişli oturdu.

Akşam, sistemin kırıldığı saat

Mekanizma basit, ve tam bu yüzden tehlikeli. Yüksek sıcaklıklar klimalar nedeniyle tüketimi yukarı çekiyor. Aynı anda, güneş battıktan sonra güneş üretimi sistemden kayboluyor. Talep, tam da bütün bir üretim kaynağının kapandığı saatte zirve yapıyor. Bu çarpışma en yüksek borsa fiyatlarını üretiyor.

Buna kuraklık ekleniyor. Düşük su seviyeleri hidro üretimi azaltıyor, aynı zamanda soğutma için nehir suyu kullanan termik ve nükleer santrallere sorun yaratıyor. Romanya'da Çernavoda nükleer santralindeki bir reaktör Tuna'nın düşük seviyesi nedeniyle zaten devre dışı; ikincisi için de kısıtlama riski var. Sırbistan'da düşük su seviyeleri hidro üretimi güçleştiriyor, yetkililer elektriğin ölçülü kullanılması çağrısı yaptı bile.

217 euro neden iyi haber değil

Makedonya bölgesel bir şebekede ada değil. O saatte bizdeki fiyat daha düşüktü, ama Makedonya'nın „daha ucuz piyasalar arasında” olduğu saptaması, aynı krizin içindeki bir konumu tarif ediyor, ondan çıkışı değil. Komşu borsalar 700 euroya vururken ithalat, ithal eden herkes için pahalanıyor - ve Makedonya onlardan biri.

Enerji uzmanları yıllardır tekrarlanan aynı çözüm listesini gösteriyor: daha fazla üretim kapasitesi, batarya depolama, daha güçlü sınır ötesi bağlantılar ve güneş çalışmadığında üreten kaynaklara yatırım. Bu yeni bir tespit değil. Bu, her bölgesel raporun en az on yıldır içerdiği bir liste.

Bu kış için soru elektriğimiz olacak mı değil. Soru şu: 3 Ağustos'un 217 eurosu bir rehavet argümanı olarak mı kalacak, yoksa olduğu gibi mi okunacak - güneşin batacağı bir sonraki akşam o sayının bizim olabileceği uyarısı.