Kırçova yöresinden, Bambi adında iki aylık bir yavru geyik, yasadışı bir demir tuzağa yakalanarak ağır yaralandı. Öngörü o kadar kötüydü ki uyutulması bile düşünüldü. Bunun yerine bir grup insan onun için mücadele etmeye karar verdi - ve tam da bu karar, yaranın kendisinden çok, burada kimsenin yüksek sesle söylemek istemediği şeyi açığa çıkarıyor.

Bambi'yle Animal Rescue Project derneği ilgileniyor; sorumluluğu üstlendi ve hayatı için mücadele etmeyi sürdürüyor. Kulağa hoş geliyor - ta ki bunu neden bir gönüllü derneğin yapmak zorunda olduğunu, devletin değil, sorana kadar. Yanıt rahatsız edici: Makedonya'da yaralı yaban hayvanlarının rehabilitasyonu için tek bir uzman merkez bile yok. Bir tane bile.

Komşular bunu çözmüş. Hem Bulgaristan'da hem Yunanistan'da böyle merkezler var. Bizde her böyle vaka doğaçlamayla çözülüyor - aktivistler, özel veteriner klinikleri, kişisel tanıdıklar ve sosyal medya baskısı. Ne protokol var, ne net bir sorumluluk, ne de altyapı. Korunan bir tür yaralandığında, uygulamada var olmayan izinler ve kurumlar arası koordinasyon gerekiyor, ve kâğıtlar dönerken hayvan bekliyor.

Yeni bir konu bile değil. Daha 2021'de Makedonya Ekoloji Derneği, yerli hayvanların rehabilitasyonu için özel bir merkeze ihtiyaç olduğu konusunda uyarmıştı. Yıllar geçti, sistem ise hâlâ olduğu yerde - durması gereken yerde boş. Ve bu sürdükçe, ormanlardaki tuzaklar, kendilerinin peşine neredeyse hiç kimsenin düşmediğini bilenler tarafından kurulmuş halde, engelsizce çalışıyor.

Bambi belki hayatta kalır, belki kalmaz - bu, plan sahibi bir devlete değil, iyi niyetli birkaç insana bağlı. Ve asıl hikâye bu: bir yavru geyikle ilgili değil, tek bir hayatın kurtarılmasının bile, tesadüfen pes etmeyecek kadar inatçı birinin ortaya çıkıp çıkmayacağına bağlı olduğu bir ülkeyle ilgili. Makedonya'da yaban hayatını kim koruyor? Şimdilik - neredeyse hiç kimse.