Kırım'ın Ukrayna dronlarıyla yandığı gün, cephenin öbür ucunda toprak Rus bombaları altında titriyordu. Harkiv üzerine Su-34 uçakları FAB-1500 ve FAB-3000 tipi güdümlü hava bombaları attı - hassasiyet aramayan, önündeki her şeyi katıksız güçle yerle bir eden silahlar.

Hedefler sanayiseldi: Ukrayna askeri teçhizatının bulunduğu depolar, mühimmat depoları, yakıt tankları ve dron parçalarının olduğu hangarlar; ayrıca Dnipropetrovsk bölgesinde bir dron montaj fabrikası. Tanıklar "bombalar hedeflere düştüğünde Harkiv'in sarsıldığını" anlatıyor, patlamayı bir yanardağ patlamasına benzetiyor. Bu şiirsel bir tasvir değil - FAB-3000 üç ton ağırlığında bir bomba.

Ve işte her istatistiği insanileştiren kısım: en az 10 yaralı arasında dört çocuk da var. "Askeri altyapı"dan söz edildiğinde, onun ailelerin yaşadığı şehirlerin ortasında durduğu kolayca unutulur. Bomba, bir mühimmat deposu ile yüz metre ötedeki bir sokak arasında ayrım yapmaz.

Aynı gün gerçekleşen iki saldırı - Ukrayna'nınki Kırım'a, Rusya'nınki Harkiv'e - bu savaşın gerçeğini her söylevden daha iyi anlatıyor: kimse kazanmıyor, yalnızca yanan yerler değişiyor. Ve iki taraf kimin daha fazla zarar vereceği için yarışırken, bedeli ne uçağı ne dronu olanlar ödüyor - altlarındaki sıradan insanlar.