Të njëjtën ditë kur Krimea digjej nga dronët ukrainas, në skajin tjetër të frontit toka dridhej nën bombat ruse. Mbi Harkiv avionët Su-34 hodhën bomba ajrore të drejtuara të tipit FAB-1500 dhe FAB-3000 - armë që nuk kërkojnë saktësi, por rrafshojnë gjithçka para tyre me forcë të pastër.

Objektivat ishin industriale: depo me pajisje ushtarake ukrainase, depo municioni, rezervuarë me karburant dhe hangarë me pjesë dronësh, si dhe një fabrikë montimi dronësh në rajonin e Dnipropetrovskut. Dëshmitarët tregojnë se "Harkivi u drodh kur bombat ranë mbi objektiva", duke e krahasuar goditjen me një shpërthim vullkanik. Kjo nuk është figurë poetike - FAB-3000 është një bombë e rëndë tri tonë.

Dhe këtu vjen pjesa që e bën njerëzore çdo statistikë: mes së paku 10 të plagosurve ka edhe katër fëmijë. Kur flitet për "infrastrukturë ushtarake", harrohet lehtë se ajo qëndron në mes të qyteteve ku jetojnë familje. Bomba nuk bën dallim mes një depoje municioni dhe një rruge njëqind metra larg saj.

Të dyja goditjet në të njëjtën ditë - ajo ukrainase mbi Krime, ajo ruse mbi Harkiv - e thonë të vërtetën për këtë luftë më mirë se çdo fjalim: askush nuk fiton, ndryshojnë vetëm vendet që digjen. Dhe ndërsa të dyja palët garojnë se kush do të shkaktojë më shumë dëm, çmimin e paguajnë ata që nuk kanë as avionë as dronë - njerëzit e thjeshtë poshtë tyre.